Voelboekje – schaap

Wie me volgt op pinterest heeft het wel al gezien: mijn interesse in quiet books, oftewel voelboekjes.

Iets wat ik zelf ook wel ’s wou proberen. Populair thema hier thuis: de boerderij. Daar moest wel iets mee te doen zijn.

Dus toen we in Schotland waren, plukte ik schaap.

En terug thuis deed ik er dit mee, met Shaun als inspiratie:

Quiet book - sheep

Ingrediënten

  • Een paar velletjes vilt
  • Een paar googly eyes
  • Geplukt schaap
  • Wat borduurgaren en een beetje oefening schoonschrift

Da’s al 1 pagina. Wordt vervolgd.

Excuses, excuses

De laatste paar weken heb ik zowat elke les patroontekenen gemist. Niet goed bezig, zeker niet omdat we stilaan het einde van het schooljaar naderen. Zo miste ik de resultaten van de test vorige maand, en miste ik ook nog eens het eerste gedeelte van het examen.

Zoals dat hoort, heb ik natuurlijk een heleboel goeie excuses. Zoals daar waren…

Ons valiezen pakken om naar de Vogezen te vertrekken. OK, ik had dat misschien niet tot de laatste moment moeten uitstellen. Mag ik manlief daarvoor met de vinger wijzen? Hij kwam terug van een mannenweekend op dezelfde dag dat we voor de Vogezen moesten beginnen te pakken. Waarmee ik natuurlijk niet uitgelegd krijg waarom mijn eigen valies niet klaar stond, maar toch…

The VosgesDe week nadien waren we nog maar net terug van de Vogezen. En ik had daar een beetje zonnebrand opgelopen die, ik gok door de zwangerschap, ertoe leidde dat ik mijn schoenen niet meer kon aandoen. Ik kon toch moeilijk op blote voeten gaan?

De laatste les die ik miste (en die uit het eerste gedeelte van het examen bestond), steek ik de vinger uit naar mijn ongeborene. Er was een infosessie in het ziekenhuis over bevallen, en ik kon wel wat extra informatie gebruiken.

Het doet er natuurlijk niet toe of ik nu een goed of een slecht excuus had. Feit is dat ik het eerste deel van het examen miste, en dat nu thuis aan het doen ben.

Pattern drawing examIk zit al halfweg. En moest ik nu eens stoppen met dat uitstelgedrag, dan maak ik het in geen tijd af. Dus ik ga dat zo meteen doen. Maar eerst wat thee zetten.

Getrein

We hebben hier nogal een koude, natte lente achter de rug. Heel goed voor de plantjes, en heel erg goed voor ons vers geïnstalleerde regenwaterrecuperatiesysteem. Laat die wasmachine maar draaien, en die toiletten maar doorspoelen! Voor ons humeur, was het dan natuurlijk weer iets minder, dat gure weer…

En toen was daar toch plots de zon. Dag vitamine D, felgekleurde jurkjes en zonnebrand! (Jawel, zonnecrème vergeten. Objecten in de zon zijn altijd meer kwetsbaar dan ze lijken, zeker spierwitte benen). Maar ’t voelde dus aan alsof we de lente hadden overgeslaan en direct de zomer ingedoken waren. Voelde, ja. Want zaterdag was ’t alweer omzeep.

Toen in deze ochtend naar het werk vertrok, was ’t aan ’t gieten. Goeiemorgen dus, waterdichte frak, regenbroek en slecht humeur. Gelukkig had ik mijn brei mee op de trein.

En terwijl ik het landschap zag verdrinken door het raampje, leek het me toch wel heel aanlokkelijk om gewoon heel de dag op die trein te blijven zitten breien, tot de zon er weer doorkwam. Al blijft dit natuurlijk wel België. Wat de kans groot maakt dat ik wel een paar weken op die trein zou zitten.

Voorbereidingen

Geboortes, dat gaat hier in België altijd (of toch bijna altijd) gepaard met suikerbonen, al dan niet met een aardigheidje erbij. Die suikerbonen, die bestaan in alle kleuren van de regenboog.

Zelf ben ik er zot van. En stiekem ben ik altijd een beetje teleurgesteld als de ouders besloten hebben om de suikerbonen door iets anders te vervangen. Tradities, mensen!

Met nog 3 maanden te gaan, werd het hier ten huize Abfabulies stilaan tijd om ’s aan ’t geboortekaartje en de suikerbonen te gaan denken. Een thema misschien? Al een chance dat manlief zijn weg weet met Adobe Illustrator. ’t Kaartje begint er al op te lijken. En daardoor wordt het stilaan mijn beurt, om aan de suikerbonenaanhangsels te beginnen.

Ik wil het nog niet gaan verklappen, deels omdat ik graag op veilig speel. Zie dat we ons kar nog draaien en voor iets helemaal anders gaan.

Maar ik ben wel al aan de slag gegaan: patroon uittekenen, stof knippen en zelfs al wat naaien. Hier heb je alvast een teaser:

PreparationsZoals je misschien kan zien, gebruik ik vooral restjes stof. De blauwe stof met witte bloemetjes, daar heb ik een (slaap)jurkje van. De gestreepte stof, die prijkt als voering in een jasje van mijn man. Pre-blogprojectjes, dus ik kan er geen foto’s van delen, jammer genoeg.

’t Is niet helemaal duidelijk op de foto, maar dat zijn toch al een 50-tal dingetjes die liggen te wachten. En ik moet er nog minstens 100 bij doen. Ik zou dus beter wat in actie schieten!

Thundercats, ho!

Jeugdsentiment, ik draag het altijd een beetje met me mee. Nu zelfs aan mijn voeten. Hier zie je een Panthro-ode, aan mijn rechtervoet.

ThundercatsHet Thundercats-logo moest er natuurlijk ook bij.
ThundercatsJe kan zowel het logo als het Panthro schema downloaden, ook via Ravelry, met de links onderaan.
ThundercatsNu nog de tweede sok. Aan wie zou ik mijn ode daar richten?

Logo: 

Panthro: 

Saucy convertible

Ik hou wel van retrokleren. Dus ik dacht dat het breiboek Knitting it old school wel iets voor mij was. Er zitten wel leuke patroontjes in, al zijn het er minder dan ik gehoopt had.

Het patroon dat ik echt wou maken, was de saucy convertible, die ook op de cover prijkt.

Ik ben er nog aan bezig, en ’t gaat niet zo snel vooruit. Maar ik heb wel al wat opmerkingen die misschien wel kunnen helpen.
    • Alle stukken behalve de band worden in tricotsteek gebreid. Simpel hé, maar ’t patroon zelf vermeldt dat dus niet. Je kan het wel zien op de foto, maar ik was al van in ’t begin een beetje verward omdat het niet vermeld stond.
    • De taille vormen ging goed, maar toen ik dan M1R begon te breien om de borstneep te vormen, had ik plots grote gaten.
      Retro top Saucy convertible

      Ik had de uitleg blijkbaar niet goed begrepen, ik deed iets verkeerd bij het doorschuiven van de opgeraapte steek. Om dezelfde fout te vermijden, ga je het best als volgt te werk: steek je linkernaald langs de achterkant van je werk onder het garen naar voren door, om zo een steek op te rapen. Brei deze steek recht.

    • Verkorte toeren (short rows) voor de borstneep: Ik kende deze techniek nog niet. In het patroon worden 2 termen door elkaar gebruikt: short rows, en wrap and turn (omslaan en keren), en ik had niet door dat ze er hetzelfde mee bedoelden.  Maar wat nog het meest verwarrend is, is dat het patroon nergens zegt dat je deze omslagsteken ook weer moet gaan oprapen. Dat doe je zo:
      • Aan de goede zijde: Brei tot je aan de eerste omslag komt. Raap de omslag op met je rechternaald, van voor naar achter (dus van links naar rechts). De steek waarrond je deze omslag gemaakt had, bevindt zich nu nog op de linkernaald. Zet ze over naar de rechternaald, alsof je ze zou breien. Brei beide steken samen door de achterste loop. Herhaal dit voor alle omgeslagen steken tot het einde van de rij.
      • Aan de verkeerde zijde: Brei averecht tot je aan de eerste omslag komt. Raap met je rechternaald de omslag op, van achter naar voren (dus van rechts naar links) Zet de opgeraapte omslag over naar de linkernaald. Brei ze met de omgeslagen steek averecht samen. Herhaal voor alle omgeslagen steken tot het einde van de rij.
    • De mouwen aan het lijf vastmaken door te graften, ofwel met de kitchener stitch: nog een techniek die ik niet echt kende. En wederom vond ik de instructies niet echt duidelijk. Youtube bracht raad.
      Retro top Saucy convertible
    • De band: Deze bestaat uit een simpele boordsteek 1 recht – 1 averecht. Aan de verkeerde kant moet je dan een steek overzetten, en dan weer 1 recht – 1 averecht breien, en eindigen met een rechte steek (die je uiteindelijk zal gebruiken om de band aan het lijf te naaien). Duurt eeuwen, dit stuk.
Retro top Saucy convertible

Retrobroek voor manlief

In juni wordt manlief 30. Grote dag, met een groot feest. En grote feesten, dat vraagt naar een thema, natuurlijk. En thema’s, die vragen dan weer naar verkleedkleren. Dus twee keer raden waaraan ik de komende maanden zal werken…

Ik mag het thema nog niet verklappen. Ik kan alleen zeggen dat het feestje op 22 mei is. En dat ik geen idee heb welke stof ik het beste kan gaan gebruiken voor een retrobroek.

Ik hou jullie op de hoogte!

Superslak

Een tijdje geleden kwam ik toevallig op Full of fluff terecht. Ik was op slag verliefd op haar werk, en benoemde haar direct tot mijn voorbeeld. Daarna toonde ik haar website aan manlief, en hij ging aan ’t doodlen. Die doodles kon ik dan omzetten naar iets met wat meer inhoud.

Nu ligt er dus een hele hoop doodles op mij te wachten. Mijn eerste uitdaging: deze superslak.

doodle

Het lijfje is al gelukt. Nu ben ik aan de schelp begonnen, en dat is al wat meer uitdaging. Ik ben er nog niet van overtuigd dat ik ze even schattig zal kunnen maken als haar doodle. Maar misschien dat ze er net iets radioactiever zal uitzien…

Pin-up jurk

Op een zaterdagavond enkele maanden geleden, bevond ik mezelf plots midden jaren 40. Ik zat op een Radio Modern feestje, klaar om te swingen, rock ’n rollen, jiven en wat nog allemaal. Zulke feestjes zijn fantastisch qua muziek, maar nog meer voor de dress code. Toen ik dit jaar in de naailes aan de module blouse/jurk begon, wist ik dan ook precies wat ik wou maken. Een jurk voor het Radio Modern kerstfeestje. En ik gebruikte dit als voorbeeld:

pinup pencil dress

Ziet er nog redelijk simpel uit, nee?

Eerst en vooral moest mijn maat genomen worden. Altijd een beetje confronterend. Zodra dit gebeurd was, wist ik met welke basismaat ik moest beginnen. We startten van een basis Burda patroon. Je tekent de maat die het dichtst aanleunt bij jouw afmetingen, en dan doe je aanpassingen. En het zijn die aanpassingen die je met de feiten op de neus drukken. Je staat vooraan in de les, en iedereen bestudeert jou en jouw houding. Zo had een van mijn medecursisten wel dezelfde heupomtrek als ik, maar waren we toch helemaal anders gebouwd, zodat ons basispatroon er toch helemaal anders uitziet. En dan hoor je plots hoe je zelf een ronde kont hebt terwijl de andere een vlakke kont heeft, en staat iedereen naar jouw kont te staren. Maar soit, eends dit gepasseerd was konden we eraan beginnen: patroon aanpassen, jurk maken, check!

Niet dus… Als de aanpassingen gedaan zijn, moet je eerst nog een kladversie maken. Om te zien of het allemaal wel juist past, en om te vermijden dat je je “echte” stof om zeep helpt. Maar zo’n basispatroon, dat is nu niet direct iets wat je in de winkel zou kopen.

rough cotton dress
Niet direct een feestjurk, toch? (Al ziet Arlette er wel goed in uit, natuurlijk). Na de eerste pasbeurt, moest er nog het een en ander aangepast worden. Blijkt dat mijn ene kant net iets meer ontwikkeld is dan mijn andere kant. Laten we het spieren noemen.
Na een tweede pasbeurt, kon ik dan eindelijk aan het echte werk beginnen. Geen wit, geen zwart, maar paars met witte stippen.
polka dot

Veel mooier dan wat je hier op de foto ziet, maar ik vrees dat ik dit optisch effect op de mensen zal hebben.

Derde pasbeurt, en nog zat het niet helemaal snor. Want door een andere stof te gebruiken, werd het plots duidelijk dat ik een redelijk holle rug heb. En dus moet dit ook in het patroon verwerkt worden.

Volgende week is het de laatste les voor het feestje. Laten we hopen dat ik het af krijg. En dat het past.