Een Jacob met vossenstreken

Een uiltjesexemplaar van de Jacobbroek hadden we al, en een vossenexemplaar kwam al gauw mijn gedachten overheersen.

Jacob met vossenstreken

Ik ging weer aan het recykleren met een broek van manlief. Een tijdje geleden had die namelijk een bout uitsteken onder zijn fietszadel. En die bout, die streelde manliefs poep in ’t geniep telkens die aan ’t trappen was. Die bout wist nog niet dat ik de enige ben die daar recht op heeft, ha! ’t Gevolg? Een hele resem broeken die doorgesleten zijn op 1 welbepaalde plek, en die voor de rest best nog bruikbaar zijn.

Jacob met vossenstreken

Uit een grote broek kleine broekjes maken, da’s wel handig. Al zal ik me voor de Jacobbroekjes wel moeten haasten, want een 98 is echt wel de grootste maat die ik uit manliefs broeken gerecykleerd krijg. Die flodderpijpjes hé.

Anyway, recykleren dus. Schoon uitmeten om alles uit die ene broek geknipt te krijgen. En toen maakte ik een rookie mistake: Ik knipte 2 linkerachterbenen. En ik had niet genoeg stof meer om een rechterachterbeen te knippen. Zucht. Tijd voor bricolage.

Jacob met vossenstreken

De stof om de vosjeszakken mee te maken lag al klaar, en ik knipte een extra strook uit om halfweg tussen het rechterachterbeen te zetten. Opperste concentratie om dat been uitgeknipt te krijgen. (Al moet ik eerlijk toegeven dat ik bijna weer een linkerbeen geknipt had.)

De originele zakklep rondde ik af, en maakte ik in het wit. Om er een vosje van te maken knipte ik roestbruine stof, voegde ik een klein beleg toe, en stikte het geheel bovenop de klep.

Jacob met vossenstreken

De neus is een kamsnapsknoopje (grijs, omdat ik geen zwart had).De oogjes knipte ik uit flockfolie.

Jacob met vossenstreken

In eerste instantie herbruikte ik de tailleband van de originele broek, maar wederom bleek dat de broek dan moeilijker aanging. Dus tornde ik alles weer los, en knipte ik nog een strook uit de roestbruine stof. Dat is een soort van nicky verlours (denk ik), die best wel dienst kon doen als boordband.

Jacob met vossenstreken

En dat gaat inderdaad een stuk vlotter uit en aan, een vereiste die toch cruciaal is voor een peuter die het potje onder de knie heeft.

Jacob met vossenstreken

En terwijl ik dan toch bezig was en het tornmesje al bij de hand had, bedacht ik plots dat de herbruikte tailleband misschien ook het probleem was bij het aan- en uittrekken van dat andere broekje, en ik die maar beter ook door boordband kon vervangen.

Zo gezegd, zo getornd.

Jacob met vossenstreken

Ziet het er direct al veel flashier uit ook 🙂

Wordt er bij jullie ook soms gerecykleerd? Of zijn die fietsbouten bij jullie niet zo handtastelijk als die bij ons?

Gebruikte materialen

  • Hoofdstof: Ribfluweel uit gerecykleerde broek
  • Tailleband, inzetstuk en vossensnoet: nicky velours uit de nichtjeszak
  • Vossenbasis: wit katoen
  • Neus: kamsnaps
  • Oogjes: Flockfolie

Vroem vroem autoboekentas

Binnenkort gaat er nog een ventje voor het eerst naar school. Theo, het zoontje van een collega, zet zijn eerste stapjes in het onderwijs. Dus ik vroeg zijn moeder naar zijn voorkeuren, en ging aan de slag met hetzelfde boekentasrecept: het Toddler backpack patroon van Made By Rae, afgewerkt met fluo accenten en een applicatie. Theo’s themakeuze: autootjes.

Autoboekentas

Theo bleek niet de enige autofan te zijn, zoonlief zelf was er ook direct voor te vinden. Toen hij de autoboekentas zag, werd zijn eigen dino-exemplaar oneerbiedig in een hoekje gegooid. De uitroep ‘Da’s niet voor Theo, da’s voor mij!’ liet er geen twijfel over bestaan. En om er nog een schepje bovenop te doen, ging hij zijn eigen boekentas wel weer uit de hoek halen, maar dan alleen om zijn fotonaamkaartje los te peuteren en aan Theo’s boekentas te hangen. Die kindertjeseerlijkheid, je kan er moeilijk niet van houden *ahem*.

Autoboekentas

Ter afleiding gingen we naar het park. In ’t geniep nam ik een paar foto’s van de boekentas, terwijl zoonlief zich op takken concentreerde. Er zijn nog zekerheden in ’t leven.

Autoboekentas

Ondertussen is de autoboekentas bij zijn rechtmatige eigenaar terecht gekomen. Zoonlief is het – toch schijnbaar – alweer vergeten. Al heeft hij daags nadien wel een heel verhaal aan z’n grootmoeder verteld over hoe zijn nieuwe boekentas zijn oude ging vervangen. Het hele dilemma zou dus wel eens weer de kop kunnen opsteken als hij na de paasvakantie weer naar school moet. Al een chance dat het manlief is die voor die taak staat. Moeahahaha 🙂

Autoboekentas

Autoboekentas

Gebruikte materialen

Jacob – Uiltjesversie

Jacob nummer 3 werd er nog eens eentje in ribfluweel. Jacob - Uiltjesversie
Extra stap van dienst in dit exemplaar: bolle plooizakken. Jacob - Uiltjesversie
En we maakten er direct een specialleke van: uiltjeszakken. Jacob - Uiltjesversie Nu loopt er hier iemand rond met ogen op zijn gat! BIMG_5250

Hoe maak je nu uiltjeszakken?

Wat heb je nodig?

  • Stof voor de zak
  • Restjesstof voor het uilenneusje
  • Restjesstof voor de uilenoogjes
  • Knoopjes voor de ogen
  • Vliesofix: Om de applicatie te bevestigen

Het zakdeel

  1. Rond de benedenhoeken van de zak af of het patroon. Jacob - Uiltjesversie
  2. Teken het patroon op je stof, en knip de zakken uit.
  3. Stik met een grote steek twee rijtjes naast elkaar in de zoom van de zak, langs de afgeronde hoekjes. Laat wat draad hangen.
  4. Trek aan de uiteinden van de draadjes, om je stof op te stroppen. Doe dit tot je tevreden bent over de afronding.
  5. Plooi de zoom naar binnen, en strijk.
  6. Maak de klep, en ga dan verder met stap 7.
  7. Leg de klep boven de zak, zoals ze op je broek gaat komen.
  8. Bepaal waar de neus van het uiltje moet komen, en knip de neus uit een restje stof.
  9. Appliceer het neusje op de zak.
  10. Stik de zak op je broek.

Jacob - Uiltjesversie

De klep

  1. Rond de benedenhoeken van de klep af op het patroon.
  2. Teken een afgeronde spie in het midden van de klep. Jacob - Uiltjesversie
  3. Teken het patroon op je stof, en knip 2 kleppen uit.
  4. Leg de goede kanten van de klep op elkaar, en stik ze op elkaar. Laat hierbij de bovenste naad open.
  5. Knip de randjes in.
  6. Keer de klep en strijk. Stik door, indien gewenst.
  7. Bepaal waar de oogjes moeten komen, en knip ze uit uit een restje stof.
  8. Appliqueer de ogen op de klep.
  9. Bepaal waar de knoopjes moeten komen op de klep, en stik de knoopsgaten.
  10. Gebruik de klep om te bepalen waar de neus van het uiltje op je zak moet komen.
  11. Stik de klep op je broek nadat je de zak er al op gestikt hebt
  12. Naai de knoopjes op de zak.

Jacob - Uiltjesversie

Gebruikt materiaal

  • Blauw ribfluweel: Juffertje Uil
  • Applicatiestofjes: Uit de restjesbak
  • Knoopjes: Uit de knoopjesbak

Jacob - Uiltjesversie

Dinosaurusboekentas

Het einde van de krokusvakantie luidde hier meteen ook het einde van het crècheleven in. Zoonlief was 2,5 jaar geworden. Een mijlpaal in een peuterleven: De Grote Schoolpoort lonkte. Dinosaurusboekentas Zoonlief zelf was er al weken klaar voor. Zijn BFF uit de crèche was al op 1 februari verhuisd, en het ongeduld om ook te verhuizen was groot. Héél groot. Mijn plan om zelf de bijhorende GroteSchoolBoekentas te maken, was ook al weken klaar. Ikzelf eigenlijk ook. Ik had een patroontje, en de uitvoering leek me redelijk simpel. Het plan: Een boekentas in jeans, met een dinosaurus op de voorkant, omdat je daarmee nu eenmaal altijd scoort bij jongens groot en klein. Bij Etsy bestelde ik de ideale voering: dinostof van Michael Miller. En omdat een streepje fluo op een boekentas nooit kwaad kan: fluogroene paspel, met bijhorende fluogroene rits. Het zat wel goed, met dat plan. En toen: toch een paar obstakels. Zo’n groene fluorits, dat bleek onvindbaar. Geel, oranje en roze, dat wel, maar fluogroen, niet dus. ’t Werd dan maar oranje. Dinosaurusboekentas De dinostof, kwam  niet op tijd aan. Ik heb echt tot het laatste moment gewacht, maar helaas. ’t Is dan maar een junglestofje geworden. En bijna even cool als een dino in je boekentas, is toch wel een leeuw in je boekentas, nee? Dinosaurusboekentas Ik begon met de buitenkant. Als die al af was, had zoonlief tenminste toch al een boekentas. Aan de onderkant voegde ik tassenvoetjes toe, zodat die onderkant al wat langer kan meegaan. Dinosaurusboekentas Aan het handvat, naaide ik nog een extra streepje paspel. Doorstikken deed ik met fluogroen garen. Dinosaurusboekentas Op zaterdag was de buitenkant klaar, en stond zoonlief al klaar om naar school te vertrekken. Plan B (de kabouterversie van het driehoeksverhoudingszakje als boekentas), was dus al zeker niet meer nodig. De voering naaide ik op zondag. Ik nam zelfs nog wat tijd om er een extra zakje op te naaien, om het heen-en-weermapje in te steken. Alleen hangt dat zakje zo open, en is het heen-en-weermapje eigenlijk te groot om in dat zijzakje te passen. Dinosaurusboekentas ’t Geheel was zondagnamiddag tegen 15u klaar. Ruim op tijd toch, niet? En de eerste schooldag? Een groot succes. Geen tranen, aan geen enkele kant. Vooral veel enthousiasme. BFF kreeg direct de dinosaurusboekentas onder zijn neus geduwd. En voor de rest, liepen manlief en ik vooral in zoonliefs weg, die ochtend. Zo veel te ontdekken, en dan staan je ouders praktische afspraken te maken over melk. Melk, begot. Dinosaurusboekentas

Gebruikte materialen

  • Patroon: Toddler backpack – Made by Rae
  • Buitenstof: Stretch jeans van op het stoffenspektakel, eerder al gebruikt voor mijn kokerrokje
  • Voeringstof: Jungle Jive by Maria Kalinowski, Butterfly fabrics, Inverurie, Schotland
  • Fluopaspel en groene tassenband: De stoffenkamer
  • Fluorits, buckles, tassenvoetjes en fluogaren: Veritas

Drakenpootjes

Grijpgrage peuterhandjes zijn niet zo wild van wantjes. Te veel beperking, en te weinig grijpvermogen. Zoonlief een paar wanten aandoen, dat loopt dan ook meestal op een sisser uit. Of op ruzie, afhankelijk van hoe koud het buiten nu precies is.

Omdat ik zelf een grote fan ben van mijn glittens, dacht ik dat dit misschien wel de oplossing zou zijn voor die handjes: optimaal grijpvermogen en toch geen verkleumde vingertjes. Win-win.

AIMG_4567

Ik ging aan de slag met fluogroene wol die ik een tijdje geleden in de Veritas kocht. Om de glittens al zeker goed zichtbaar te maken in deze donkere dagen. Omdat zoonlief het de laatste tijd nogal voor draken heeft, besloot ik om er een drakenkam op te zetten (is dat een woord?). In het fluo-oranje. Je kan niet zichtbaar genoeg zijn, tijdens de wintermaanden.

Drakenpootjes

Googly eyes mochten natuurlijk niet ontbreken.

Drakenpootjes

En dé klassieker voor peuterwantjes: een touwtje om ze nooit ofte nimmer te verliezen.

Drakenpootjes

Het enthousiasme aan zoonliefs zijde hangt een beetje af van met welk been hij die ochtend uit bed gestapt is. De ene keer is hij er helemaal wild van en speelt hij er een heel toneel mee.

De andere keer, als het mooi weer is buiten en het moment ideaal is om foto’s te nemen, kunnen ze hem niet bekoren. Zeker niet als je vraagt of hij ze ’s even kan laten zien. Let op de blik.

Drakenpootjes

Zelf ben ik er best tevreden over. Alleen had ik er geen rekening mee gehouden dat het wel ’s moeilijk zou kunnen zijn om die vingertjes in de juiste vingergaten krijgen. Er is dus een reden waarom het gros van de ouders de voorkeur geeft aan wantjes. Iets waar we de volgende keer zeker rekening mee houden.

Drakenpootjes

Boxershortjes

En toen, van de ene dag op de andere, evolueerden we hier thuis van rompertjes naar boxershorts. Ja ja, van een baby is hier al lang geen sprake meer. Van een flink uit de kluiten gewassen peuter daarentegen…

Boxershort

De idealist in mij wou direct een hele reeks zelfgemaakte boxershorts te voorschijn toveren. De realist in mij wist direct dat ik niet kan toveren, en maakte er maar eentje (en kocht de rest in de Hema).

Boxershort

Het patroon komt uit de Ottobre van januari 2013. De stof is Lillestoff tricot en kocht ik een tijdje geleden bij De Stoffenkamer. Misschien herken je ze nog van, jawel, dit rompertje.

De pijpen van het shortje vallen redelijk lang. Die van de Hema zijn alleszins korter. Maar ik vind die lange versie wel iets hebben. En voor een kortere versie kan je natuurlijk altijd gewoon de pijpen wat inkorten.

De beschrijving zegt om de naden met de goede kanten over elkaar te leggen, en dan met een coverlock af te werken. Een coverlock, dat heb ik niet. Als alternatief wordt er over de flatlocksteek gesproken, maar daar spreekt de handleiding van mijn naaimachine niet over. Uiteindelijk koos ik voor een verbindingssteek.

En ziet dat af, mijn voornaadjes sluiten mooi op elkaar aan en al!

Boxershort

Misschien moet die idealist toch ’s aan de rest van die tricootjes in mijn voorraad beginnen, want eigenlijk zijn deze best leuk om te maken.