Zo geknipt 2 – Zijzaak

Maand 5 in de Zo geknipt sewalong, en project 12 op het programma: Zijzaak, een middelgrote schoudertas. Het kwam mij goed uit, mijn handtas had het de maand ervoor begeven en ik liep al een tijdje met de manbag van manlief rond.

Zijzaak

De stofjes voor deze tas had ik zorgvuldig uitgekozen: een herfstpaneel met goudkleurige bladeren, afgewisseld met wat zwart. Ik zag het al helemaal voor mij.

autumn

Bleek dat de stof niet breed genoeg was om de schouderband eruit geknipt te krijgen. Dus haalde ik mijn hele stoffenstapel overhoop om een stuk te vinden dat toch groot genoeg was. En dat bleek nog niet zo simpel te zijn. Blijkbaar koop ik mijn stof vooral op 110 cm breed, en niet zo zeer op 130 cm of meer.

De stapel stof die ik gekregen had van mijn nicht bood soelaas. Een stuk roodroze jeans was groot genoeg, en bleek ook nog eens mooi te combineren met het zwarte katoen. Ik kon er dan toch eindelijk aan beginnen.

Door voor een effen stof te kiezen, vond ik de grote panelen nogal saai uitvallen. Om dat grote effen vlak te breken, knipte ik een kadertje uit.

Zijzaak

In dat kadertje verwerkte ik een stukje van de voering.

Zijzaak

Om te vermijden dat deze tas een rommelbak werd, bestudeerde ik wat ik zoal met me meezeul, en hoe ik dat organisatorisch het best kon aanpakken.

Zijzaak

Aan de ene kant van de voering naaide ik een paspelzak met rits, volgens eigen beschrijving.

Zijzaak

Voor de andere kant nam ik een strook stof, en legde die rondom mijn prullen heen.

Zijzaak

Door zo hier en daar door te steken, creƫerde ik plaats voor pennen, oortjes en een lippenbalsem.

Zijzaak

Aan de ene zijkant voegde ik nog een zakje voor mijn gsm toe. Aan de andere kant een lintje om mijn sleutels aan te hangen.

Zijzaak

De buitenste zakjes zijn ideaal om mijn treinabonnement in kwijt te kunnen. Om ervoor te zorgen dat ik datzelfde abonnement niet kwijtraak, voegde ik ook kamsnaps toe.

Zijzaak

De onderkant verstevigde ik met een stuk placemat. En omdat ik nog met 2/3 placemat over zat, heb ik dat stukje gebruikt om er een tassenorganizer van te maken. Ik knipte het overgebleven stuk nog eens in 3, overtrok het met stof, en naaide er nog zakjes op.

Zijzaak Zijzaak

Heel stevig is het allemaal niet, daarvoor is de placemat net iets te soepel, maar het verdeelt de tas wel mooi in compartimenten, wat de inhoud iets overzichtelijker maakt.

Zijzaak

Zijzaak

Het heeft even geduurd voor deze tas in elkaar zat, vooral doordat ik zo veel extraatjes toegevoegd heb. Maar ik ben wel heel blij met het resultaat.

BDSC_0393

Het enige waar ik spijt van heb, is dat ik de schouderriem niet verlengd heb, zoals Tialda dat wel gedaan heeft. Nu kan ik de tas niet echt crossover dragen, iets wat net iets gemakkelijker is op de fiets. Maar kom, moeilijk lukt ook.

Stap 47 uit de werkbeschrijving ben ik ook nog niet aan uit. Als iemand me kan zeggen waar ik precies alles nog ’s met de hand moet vast zetten, leg het mij aub uit. Ik heb het al van alle richtingen bekeken, maar ’t dringt niet tot me door.

En dan deze nog: tijdens het maken van de foto’s en het klaar zetten van de tas, was ik blijkbaar per ongeluk foto’s van mezelf aan ’t nemen. Een zelfportret vanuit licht andere hoek, ik mocht hem jullie niet onthouden šŸ™‚

Zijzaak

Gebruikte materialen

Zo geknipt 2 – Herbruikbare tas

Eind vorig jaar kwam Zo geknipt 2 uit. Net als bij het eerste boek werd er weer een sew along geƶrganiseerd, en ook deze keer doe ik weer mee.Ā Mijn eerste bijdrage: niet Ć©Ć©n, maar twee herbruikbaar tasjes.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Voor dit projectje, recycleerde ik een afgedankt Beatles t-shirt van manlief. De afmetingen van ditĀ tasjeĀ zijn iets kleiner dan aangegeven in het boek, aangepast aan de hoeveelheid stof die aan het t-shirt zat.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Als binnenvoering koos ik een restje gele katoen, zodat het mooi paste bij mijn Yellow submarines. Jammer genoeg had ik niet genoeg gele stof meer over. Daarom deelde ik beide binnenpanden in twee, en hergebruikte ik een stuk gordijn voor de onderste helften. Zo zit het geel mooi aan de bovenkant, en valt het gordijn alleen op bij mensen die hun neus in mijn zak(k)en steken.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Het opvouwdriehoekje maakte ik iets groter dan aangegeven in het boek. De sewalong had al vermeldĀ dat 15 op 15 een betere keuze was, en ik ben braaf gevolgd. Om het driehoekje nog meer in de verf te zetten, hergebruikte ik het label van het t-shirt, en werkte ik het randje af met een sierstiksel.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Ook de handvaten en de bovenste rand werkte ik af met een sierstiksel.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Behalve dit exemplaar, maakte ik ook nog een kabouterversie. Als zoonlief dan meegaat om boodschappen, kan hij ook iets dragen in zijn kabouterzakje.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Als buitenstof gebruikte ik een restje Stenzo met kabouterprint (nu ja, een paddenstoelenprint, er is nergens een kabouter te bespeuren, maar toch). Voor de binnenkant en voor het opvouwdriehoekje kon ik dan ook niet anders dan voor rood met witte stippen gaan, dat spreekt voor zich.

bIMG_4901

De stofafmetingen voor dit kleinere exemplaar zijn 42 hoog, 31 breed, en 12 op 12 om het driehoekje te maken. Het handvat maakte ik ook iets smaller door er in het midden 2 centimeter uit te halen. En ook hier stikte ik alles nog ’s door met een sierstiksel.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Nu zijn mijn beide mannen klaar om samen op boodschappenjacht te gaan.

Zo geknipt - Herbruikbare tas

Mijn tips voor dit projectje:

  • Strijk de naden open na het stikken van het rolletje, en voor het keren van het rolletje. Dat maakt het gemakkelijker om de stof mooi op z’n plaats te krijgen.
  • Stik de plooi van het driehoekje, het handvat en de bovenrand nog eens door. Zo blijft alles beter op zijn plaats zitten.

Luiertijd

Nog voor ons zoontje geboren werd hadden manlief en ik al beslist om voor herbruikbare luiers te gaan. Die ecologische voetafdruk, weet je wel. En ik moet zeggen, het lukt echt wonderwel. Zo veel minder afval!
Of dat dan niet veel meer werk is, krijg ik vaak te horen. Bwa neen. Ik moet mijn wasmachine wat vaker laden, da’s waar. Maar al bij al is dat ook maar de boel erin gooien en op start drukken hĆ©. ’t Vergt wel wat organisatie, da’s ook waar. Ik moet altijd een oog op de resterende stapel houden en op tijd wassen. Maar is dat ook niet een beetje zo bij wegwerpluiers? Die moet je toch ook op tijd inslaan, niet? Om over al die vuilniszakken nog maar te zwijgen.
Ons crĆØche, die zag het zitten om met ons mee te doen. Dus elke ochtend lever ik daar samen met mijn zoontje een pakje luiers af. En ’s avonds krijg ik die allebei in een iets vuilere staat weer mee naar huis.
Zo’n pakketje luiers, dat mag eigenlijk ook wel in stijl afgeleverd worden, dacht ik zo bij mezelf. Ge(p)inspireerd door Hildes sportieve worstĀ ging ik aan de slag met saltwater-kids’ tutorial. En dat ging eigenlijk echt wel vlot.
Nappy bag / Luiertas
Mijn oorspronkelijk idee was om het retro-idee aan te houden en voor het klassieke koningsblauw te gaan. Maar tussen mijn stofjes vond ik een oud gordijn van een tante, met daarin deze toffe tekeningen.
Nappy bag / Luiertas
Vader en zoon die samen op stap zijn.
Nappy bag / Luiertas
En vader en zoon die afscheid nemen van elkaar.
Nappy bag / Luiertas
Schoon toch.
En toen bedacht ik – veel te laat, want de zak was zo goed als af, vandaar de handgenaaide steekjes – dat ik er eigenlijk nog een voering in wou. Niet omdat die nodig was. Maar omdat ik er per se nog zo’n ritszakje in wou verwerken.
Nappy bag / Luiertas
Waar moet dat ventje anders zijn sleutels steken?
Nappy bag / Luiertas
Hoe zit dat bij jullie? Nog mensen die ervaring hebben met herbruikbare luiers?
Nappy bag / Luiertas
Materialen

Edward bag

My friend Karmen threw a big birthday party at the beginning of October, together with some friends. Theme of the party: twilight. Her favourite: Edward Cullen. So I thought I’d knit her something up. My thoughts immediately went to the Poster boy pattern, which you can find in Debbie Stoller’s Stitch ’n Bitch nation. And which better way to go than to have Karmen’s beau Edward on it. So I started my quest: a nice picture of Edward with the correct size and which could easily be changed into a black and white picture, while remaining recognizable. Easier said than done.

Getting the picture right
I spent hours searching google images to find a picture I wanted to use. I tried more than one. And the worse part is, I was so focused on trying to get it all right, that I don’t even remember which websites I used… Then the thing took me several more hours to get the black and white right. The book says to alter the picture in Photoshop. That’s all great if you have a license and all that, but a bit expensive if you just want to use it once. So I downloaded GIMP instead. Freeware, and it allowed me to do the thing I needed to do for this project. Simply put, you just need to carry out the following steps:

  1. To remove the colours from the picture, choose Image > Mode > Grayscale.
  2. To get the grayscale to black and white, choose Colors > Curves. In the Curves dialog box, you’ll see a diagonal line. You need to bend this line twice, so it looks more like an S. You just need to click the line somewhere and then drag it up or down, so it looks somewhat like this:

    You will have to play around with it for a while to get it right, but if you select the Preview check box, you will see the image change as you are bending the S. This will help you get the hang of it soon enough.

  3. For the perfectionists among you, you can then still change the colour and contrast of the image. To do so, choose Colors > Brightness-Contrast.In the Brightness-Contrast dialog box, move the sliders. If you have selected the Preview check box, you’ll once again see what effect your changes will have. Once again, you’ll have to play around to find out what’s best.

Now, once you have gotten the image right, you still don’t have a knitting pattern of course. To get this, I stopped fooling around in GIMP, but used Microrevolt’s KnitPro instead. Upload your picture, click Submit and there it is, a perfect pdf.

The knitty gritty
So I finally got everything ready and started knitting the bag somewhere end of August. Piece of cake, I thought, it’s just a tube. OK, some fair isle work as well, but I had done that before, and face it, fair isle is nothing more than keeping count. Of course, you also need to find the time to actually knit. And that is where my biggest problem was. In the end, I finished it by the end of October. The different parts that is, I still needed to get the pieces together then. In the end, I told Karmen about a week before we were getting together that I would have a present for her. Quite the motivation!

So, here it is:

Edward bag
Edward bag

I was a bit afraid at first that it would look all lumpy. I had misread the end of the pattern, and I had cut off the yarn I need for the image and then knit some extra rows just in black. But no more fair isle means that there’s also no strain left, and suddenly the top of the bag was a lot more elastic. This in turn made it wider at the top. Luckily, it needed a lining as well, and I was able to solve this problem.

Lining it

Getting the lining done was fairly easy. I measured the width and height of the bag, got some leftover fabric and sewed it together. I got some little side pockets in as well, because I like those myself.

Edward bag

I worried a bit that the bag would be rather small and that only a magazine would fit. But in the end, I could fit both New Moon and Eclipse in there. So not only did Karmen finally get an Edward present, she also got her books back.

Now, does anybody know whether or not I am allowed to make the Edward pattern available online? Are copyrights involved here, or not? I have three different patterns, and after all the time I spent working on them, I would love to share them, so other people can enjoy them as well.

Update on 13 March 2011: I’ve finally uploaded the Edward pattern pdf.

Granny’s no square handtas

Net zoals met schoenen, kan een vrouw nooit genoeg handtassen hebben.Tijdens een van mijn haakbuien, schoot ik dan ook in actie metĀ Debbie Stoller’s Granny no square handtas. Deze tas bestaat gewoon uit een aantal omavierkantjes, die je daarna aan mekaar zet.

Ik volgde het patroon in het book, maar je kan dit eigenlijk met om het even welke omavierkantjes maken. Als ze maar vierkant zijn. Je kan de tas dus ook zo groot en zo klein als je wil maken

Als je alle vierkantjes aan mekaar gezet hebt, ziet je tas er aan de binnenkant dan als volgt uit:

crochet bag

Dat is de minder leuke kant van omavierkantjes: heel veel eindjes die ingewerkt moeten worden.

De klinknageltjes ter afwerking die in het boek vermeld staan, die vond ik niet in de winkel. Dus heb ik de bovenkant van een paar drukknopen gebruikt in de plaats.

crochet bagcrochet bag
Het haakgedeelte is klaar, maar om te voorkomen dat er kleine prullen door mijn tas vallen, is een voering wel aan te raden. Nog iets om op de to do list te zetten.

crochet bag