2016: Goede voornemens en een trui of 3

De deur van 2015 is alweer meer dan een week voorgoed achter ons dicht, en om eerlijk te zijn, ben ik er niet rouwig om. Niet dat 2015 geen schone momenten gebracht heeft, in tegendeel, maar toch. Net toen ik dacht hier eens volop mijn eigen – en in navolging daarvan ook die van jullie – positivity te boosten, kregen zowel manlief als ikzelf net iets meer ziekenhuis aan de binnenkant te zien dan we zouden gewild hebben. Minder posts hier op de blog dus, de goesting om te schrijven was even ver te zoeken. Breien deed ik dan weer extra veel, maar dat hadden de Instagrammers onder jullie wel al in ’t snotje.

Breien

Dus eindigde dat 2015 toch nog positief, en slaagde ik erin om nog voor het einde van 2015 niet 1, niet 2, maar 3 truien te breien!

gebreide truien

De dinotrui voor zoonlief zagen jullie al in een vorige post.

Dinotrui

Mijn eigen kerstexemplaar raakte 2 dagen voor de deadline af.

Kersttrui

En ook de trui van manlief (die enkele weken op een zijspoor gezet was zodat ik die trui voor mezelf kon afwerken, een mens moet af en toe eens aan egoïstisch breien doen) raakte nog net binnen 2015 af. Hoezee!

gebreide mannentrui

Vanaf nu kunnen we hier dus aan zelfgemaaktetruiendag doen met de hele familie. Wie doet nog mee?

zelfgebreidetruiendag

Anyway, de deur van 2015 is nu hermetisch afgesloten, en iedereen in huis blaakt weer van gezondheid. De deur van 2016 staat wagenwijd open. En liggen er daar dan goede voornemens op de mat? Wel ja, van die halve. Dingen die ik vooral graag wil doen, maar niet zozeer dingen die ik van mezelf moet gaan doen.

Wat wil ik dan doen?

  • Minder snoepen. Echt waar. En lukt het ’s een dagje niet, dan begin ik de volgende dag gewoon opnieuw.
  • Weer beginnen met lopen, en uit die infinite loop van les 21 – les 24 uit start to run raken. Da’s nu al 2 jaar gaande, dat spelletje, ik moet er echt ’s door. ’t Zal me goed doen.
  • Meer tijd voor mezelf nemen. Vanaf februari werk ik even 80%, en we gaan zien wat dat doet.
  • Nu leven. En niet in mijn hoofd bezig zijn met alles wat ik nog moet doen.

Welk effect dit op de blog zal hebben, weet ik nog niet. Vorig jaar was ik begonnen met het voornemen toch elke week iets te schrijven, maar dat bracht uiteindelijk wel wat stress met zich mee. Dus 2016 zal wat meer op den bots zijn. We zien wel. Ik hoop dat jullie me dat niet kwalijk nemen.

Hoe zit dat met jullie? Mooie lijstjes? Vage lijstjes? Niets? Veel truien?

gebreide truien

Onze eigen Jurassic World – De dinotrui

Breien, dat overvalt me in vlagen. Soms raak ik maandenlang geen naalden aan, en soms laat ik ze maandenlang niet meer los. De laatste tijd is het hier vooral van dat laatste. In een poging om die ever-growing stash op te ruimen, zocht ik garen uit de garenbak. En toen probeerde ik een patroon aan dat garen te matchen. Een kindertrui. Eentje met wat fair isle werk.

Dinotrui

De originele tekening van het patroon liet ik voor wat ze was, en ik verving ze door dinosaurussen. Die dinosauruspatronen tekende ik zelf. Met ruitjespapier en google images komt men al een heel eind, wat inspiratie betreft. Nu alleen nog ’s een A4 notebook aanschaffen, in plaats van te zitten sukkelen met A5.

Dinotrui

Dinosaurussen dus. Brachiosaurussen voor de voor- en achterkant, een stegosaurus op de ene mouw, en een triceratops voor de andere mouw.

Dinotrui

Mocht het nog niet duidelijk zijn, dinosaurussen behoren hier tot de dagelijkse routine. Had ’t aan zoonlief gelegen, er zat ook nog een T-rex en een pterodactylus in het assortiment, maar daarvoor ontbrak het mij aan oppervlak. Groeien, kleine man, groeien (maar niet te snel)!

Het patroon voor de trui is vrij simpel. Een recht lijf, en nauwelijks mouwinzet. Vandaar het hoge jaren 80-gehalte.

Dinotrui

Ik koos voor maat 4, maar achteraf gezien had ik toch beter voor een maatje groter gekeken. Want maat 4 valt nogal kort uit. Nog net doenbaar, maar er zal toch een langer langer hemdje of t-shirt onder moeten. Komt er nog een hoog jaren 70-gehalte bij ook.

Dinotrui

Volgens het patroon moesten voor deze maat beide schoudernaden met knoopjes afgewerkt worden. Voor de grotere maten moest dat niet. Nu weet ik wel dat baby’s, peuters en kleuters grote hoofden hebben, maar zo groot dat je de breedte van beide schoudernaden nodig hebt om een trui over hun hoofd te krijgen, dat vond ik net iets te veel van het goede. Dus gebruikte ik maar aan 1 kant knoopjes, en naaide ik de andere kant mooi dicht. Bij gebrek aan (geduld om nog) dinoknopen (te gaan kopen), koos ik voor sneeuwmannen.

Dinotrui

Ik ben best tevreden over het resultaat. Ja, ’t mocht wat groter geweest zijn. En ja, ’t is nogal overduidelijk een zelfgebreid exemplaar. Maar laat ik daar nu net nostalgisch van worden.

Hoe zit dat bij jullie? Slaat die breimicrobe ook harder toe tijdens de herfst- en wintermaanden, of loopt dat gewoon het hele jaar door? Of gebruik je breinaalden alleen maar om aan je rug te kunnen krabben?

Baby yeti giletti

First of all, thank you peeps for reading and replying to my previous emo post. Your comments meant a lot. And, as one person gently told me irl, next time I have a hormonal emotional moment, I will wait to actually post and first read what I wrote again the next day, before I publish. I promise 🙂

Talking about promises: I did promise to post about the little baby jumper I had finished, so here it is.

Baby YetiAs you can see, no baby nephew posing in it. My teddy took over that job. For the simple reason that my baby nephew is a giant. He’s only 2 months old, but he would have gone bare riff if he would have posed in this. That of course leaves me wondering whether my baby will fit in it at all. It will have inherited some of the giant genes as well, after all.

Another thing is that it is a pretty thick, warm and cosy sweater. Very soft as well. A real winter sweater. And my baby is due in July. You catch my drift? So if I give birth to a giant as well, this sweater will only fit in August. And we all know how that’s mid winter in the northern hemisphere, don’t we?

Baby Yeti

So, I’ve made up my mind that there will be a lot of grocery shopping at Colruyt. Colruyt is a supermarket chain here with (and here comes the key ingredient for this sweater) a walk-through fridge section. Ideal temperature for a chilly winter’s day!

I’m also going to find out which places here in Ghent have the coldest airco. I will use this sweater, no matter what!

What I liked

  • Baby knitting goes really fast. I could finish one piece in one evening’s time. Quite a difference with the  Biker boy cardigan I made for my hubby!
  • This chunky yarn is so fluffy that it’s hard to spot any mistakes in your work. Big thumbs up for that!

What I altered

  • Yarn: I used Phildar neige instead of Berroco plush. I still had a whole stash of that lying around. I once bought it to make a cat blanket out of it, and apparently I made a slight calculation mistake. I would show a picture of the blanket, but the cats love it, and it shows. I just hope this doesn’t mean I made the wrong choice and that they’ll be using the baby as a blanket as well.
  • Not done so (yet), but I think this would actually work better if it was a cardigan. It’s easier to get a newborn in a cardigan than in a sweater. And then the word “giletti” would make a lot more sense. Maybe I’ll try to make a cardigan out of it eventually. In a bigger size.
What I didn’t like
Sewing up the seams. Ugh. Took me just as long (probably longer) as knitting the whole thing.
And then, last but not least: it’s a PURPLE sweater, even though in the pictures it looks more like blue. So there’s no clue of the baby’s sex in there whatsoever. Yes, dear certain family members, I’m emphasizing this for you. You know who you are!