Operatie red sofa – Status: compleet

’t Is gelukt. Onze sofa is helemaal hersteld. En dat in ‘amper’ een kleine 2 jaar tijd.

Wat vooraf ging

Toen we net begonnen waren met onze verbouwing, kreeg ik bij toeval 2 sofa’s cadeau, gratis en voor niks. Die hebben hier een paar jaar dienst gedaan, maar toen begon er slijt op te komen. Dus besloot ik om ze te herstellen, in plaats van nieuwe te kopen.

Ik begon met een paar simpele vierkante paspelkussens, naar Oontjes voorbeeld. Daarna waren de zitkussens aan de buurt. Eerst die van de kleine sofa, daarna die van de grote sofa. En daarna werd het even stil.

Waar zijn we geëindigd?

De overtrek voor het kleinste exemplaar was eerst klaar. Manlief, die van in het begin zijn twijfels had gehad over het hele project, zag bij ’t zien van ’t resultaat plots in dat upcyclen best zijn voordelen heeft, en besefte dat we met deze sofa’s gerust nog even verder konden voor we in een nieuwe moesten investeren. Hij geloofde er zelfs zo hard in, dat hij besloot om een stuk van een van de sofa’s te zagen, om zo van 2 exemplaren 1 hoekexemplaar te maken.

bcollage

Misschien, heel misschien, was het moment waarop ik hem met hamer en zaag in de aanslag aan zag komen ook wel het moment waarop ik dacht dat we nog in allerijl in de Ikea terecht gingen komen.

Maar kijk, hij is af. Een hoekzetel, in een volledig nieuw kleedje. Wie had dat nog gedacht?

BIMG_0037

In theorie moet ik nog 1 klein extra kussentje maken, om het vrijgekomen gat van de leuning op te vullen. Maar eigenlijk past zo’n Ikea-kussen daar ook perfect in. En bovendien is net dit stukje zetel gebombardeerd tot nesthoekje van zoonlief. Dus voorlopig laat ik het lekker zo.

En wat hebben we geleerd?

Dit is zo’n project dat je één keer doet. En daarna nooit meer. Herinner me daar alsjeblieft aan als ik nog eens met dit idee op de proppen kom.

bIMG_0036

Hoe zit dat met jullie? Beginnen jullie ook al eens aan van die projecten waarvan je je achteraf afvraagt waar je eigenlijk met je gedachten zat? Of hebben jullie net dat beetje meer zelfkennis?

bIMG_0035

Operatie Red Sofa

Zoals eerder al ’s verteld, zijn onze sofa’s gerecycleerd. Hand-me-downtjes. En die hand-me-downtjes begonnen stilaan door te slijten. Maar echt, letterlijk hé. Zo erg dat het beschamend begon te worden. Ik durf de foto nog altijd niet posten.

De kussens van de kleine sofa had ik al hersteld. De grote sofa, die werd toegedekt met de mantel een dekentje van liefde. Wat niet weet, niet deert. Maar ik wist wel wat daaronder zat natuurlijk, en een klein zagend stemmetje in mijn hoofd (al kan het ook manlief geweest zijn), speelde zich als een constante reminder af. Sofa maken – sofa maken – sofa maken.

Operatie Red Sofa

’t Patroon voor de zitkussens had ik lang geleden al getekend, met krantenpapier en scotch tape in de aanslag. Niet veel later sloeg mijn uitstelgedrag weer toe. Tot ’t paasweekend zich aandiende en het lang genoeg geduurd had. Da’s het nadeel van krantenpapier als patroonpapier te gebruiken: de datum van de krant drukt je niet al te subtiel met de neus op de feiten (september 2014, astemblieft).

Operatie Red Sofa

En kijk, de kussens zijn in ere hersteld! Op naar het volgende level: de cover van de bank zelf! Wie gokt hoe lang het zal duren voor ik daarvoor de moed bijeen geraapt heb? Ikzelf durf er mijn hand alleszins niet voor in het vuur steken 🙂

Sofa-update

Die sofa van ons, die begint er heel langzaamaan een heel klein beetje beter uit te zien.

bIMG_4744

De twee zitkussens van de tweezit zijn ondertussen af. Om de een of andere reden zit het ene exemplaar wel losser dan het andere, ook al heb ik hetzelfde patroon gebruikt.

bIMG_4955

Voor de onderkant, iets waar ik in mijn vorige sofapost nog mee worstelde, heb ik gewoon de bestaande onderkant losgetornd en opnieuw gebruikt. ’t Was de bovenkant die al ferm versleten was, de onderkant, die kan nog even mee.

bIMG_4953

Het idee om er paspel in te verwerken, dat heb ik me wel al beklaagd. Vooral het idee om die paspel zelf te maken. Ik kan al in decameters tellen ondertussen, en ik moet er nog een heel eind maken als ik het idee wil doortrekken.

bIMG_4963Ik ben wel al tevreden over dit resultaat. De grote overtrek die over de rest van de sofa moet, daar zie ik wel wat tegenop. Die zal als laatste deel getackled worden.

bIMG_4961

Volgende stap in dit project zijn de twee zitkussens van de driezit (ja, inderdaad, die heeft maar twee zitkussens, maar wel van die extra brede). Die zijn het zwaarst aan vernieuwing toe. Nu alleen de goesting vinden. Wie helpt zoeken?

Sofa overtrek

Ons huis, daar wordt nog volop aan gewerkt. En dat is een van de redenen waarom de meubels die erin staan op de tweede plaats komen. En waarom alles een bij elkaar geraapt allegaartje is. ’t Zit zo: er zit wel wat van een ‘horder’ in mij. Onder het motto ‘Ik kan er zelf altijd nog mee naar ’t containerpark’, zeg ik altijd ja als mensen mij vragen of ik nog iets met hun tafel, zetel, bedden kan doen.

Zo ook onze sofa. Via de website ikdoehetzelfwel.be (die ondertussen precies al niet meer bestaat) schreef ik me een paar jaar geleden (toen we nog dachten dat we dat huis in een paar maanden verbouwd gingen krijgen) in voor een avondje gyproc plaatsen. Het concept: vrouwen die zelf de handen uit de mouwen willen steken, leren via workshops hoe ze bepaalde zaken – zoals gyproc plaatsen – zelf kunnen doen. De meeste van die workshops vonden plaats in Mechelen, maar ik had geluk, er was een gastvrouw in Gent. En op een grijze vrijdagavond stond ik zo plots een vreemde te helpen met gyproc tegen haar plafond te zetten.

Die vreemde bleek ook 2 sofa’s te hebben waar ze vanaf wou. Een 2-zit en een 3-zit, die ze uit de weg wou. Geen bommazetels, maar toffe bankjes. De horder in mij sprong er direct in/op, en de dag erna had ik mijn schoonvader al opgetrommeld om de sofa’s mee te helpen oppikken. Jaja, mij krijg je rap in actie om je versleten brol te komen oppikken.

Sofa overtrekken

Mooi hé, dat sfeerlicht van een looplamp op onafgewerkte muren (ahem)! ’t Moet wel gezegd dat de foto al van 3 jaar geleden dateert, ’t is echt wel al wat beter nu.

Ondertussen zijn we al 3 jaar verder, en de sofa’s doen nog altijd dienst. Alleen is de stof op sommige plaatsen al serieus doorgesleten. Zo serieus dat ik er geen foto durf van te plaatsen. Dus kwam ik met het fantastische plan om daar zelf dan gewoon een nieuw overtrekje voor te maken. Ik ging te rade bij Nele, haalde ’t gazettenpapier boven en ging aan ’t spelden en tekenen. ’t Patroon voor de 2-zit is af.

Sofa overtrekken

Ik kocht méters stof bij Tissage de Kalken, tijdens 1 van hun halfjaarlijkse uitverkopen. Omdat de kussens eigenlijk gewone simpele vierkante kussens zijn, ging ik daar eerst mee aan de slag. Met Oons handleiding voor kussens met paspel, rolden de eerste exemplaren al van onder de machine.

Sofa overtrek

Het idee: De ene zetel in het blauw met rode kussens, de andere in het rood met blauwe kussens. En paspel tussen de naden.

Verder dan een paar kussens ben ik nog niet gekomen. Meters paspel, dat heb ik wel al. En daar heb ik al op gevloekt. Want de stof is toch net iets dikker dan het gemiddelde katoentje, en ’t is niet altijd even gemakkelijk om de draad er goed tussen te krijgen als ik een naadje moet passeren. Maar kom, moeilijk gaat ook.

Doel: eerst en vooral al die kussens gedaan krijgen. En dan ’s goed nadenken over de zetel zelf:

  • Maak ik een volledige overtrek, onderkant incluis, die afritsbaar wordt?
  • Laat ik de onderkant wat het is en maak ik hem onderaan vast met elastiek?
  • Wat voor stof moet er eigenlijk aan de onderkant van de zitkussens? Nu is dat zo’n synthetisch zwart materiaal, maar waar vind je dat eigenlijk? Of zou ik beter voor die antislip noppenstof gaan? En waar vind ik dat dan weer?

Als er iemand inspiratie heeft, laat het mij zeker weten. Want aan dit tempo zijn mijn eerste kussens al weer tot op de draad versleten tegen dat het hele spel af is.