Renovatiestatus – Update 2

Hoe dat nu zit met dat huis van ons, krijg ik regelmatig ’s te horen. Dat het einde nu toch stilaan in zicht moet zijn. En waarom het allemaal toch zo lang duurt. Hieronder even een antwoord op al die vragen.

Hoe het nu zit?

Wel, we moeten nog 2 verdiepingen afwerken. Waarmee ik bedoel dat die nog redelijk in ruwbouw staan. OSB vloer, open plafonds, you name it. De andere 3 lagen (kelder, leefruimte en bovenste slaapkamers), die zijn “af”. Met aanhalingstekens nog altijd, want er zijn nog wel een paar kleinigheidjes (zoals een echte keuken, of lichtschakelaars) die ontbreken, maar dat komt wel goed.

Of het einde in zicht is?

Om het in de wijze woorden van een bevriend verbouwer te zeggen: “Om vier uur zal ’t klaar zijn”. Dag en jaar nader te bepalen. Afhankelijk van budgetten, offertes, en suppliers.

Hoe komt het dat het niet vooruit gaat?

Het gaat wel vooruit, maar op een doe-het-zelf tempo. Het is echt onvoorstelbaar hoe snel de tijd vliegt. Een weekend duurt ook maar zo lang, en de dagen dat we na ’t werk in ons huis doorwerkten, die zijn al lang gepasseerd. Er is ook een zoon op te voeden, en dat valt niet altijd te combineren met, pakweg, isolatie steken. En last but not least is er ook een sociaal leven te onderhouden. Je kan de mensen geen jaren aan een stuk het verbouwexcuus voorschotelen. En er is soms gewoon ook ’s rust nodig. Nu die zetels al half hersteld zijn, liggen we er ook graag eens in. Om over ons uitstelgedrag nog te zwijgen.

Op dit moment draait alles vooral rond schrijnwerk. Meer concreet: trappen, een waskoker, en ingemaakte kasten.

Trappen

De oude trappen waren echt wel provisoir. Zoals ik een tijdje geleden al eens uit de doeken deed, hebben wij onze verdiepingen verlaagd, om zo extra ruimte te creëren. Daardoor paste de oude trap niet meer. Een nieuwe zat nog niet direct in het budget toen, dus knutselde manlief de oude aan elkaar tot hij wel paste. Doenbaar, voor eventjes. Eventjes heeft vier jaar geduurd, en ook wel een licht trauma bezorgd aan menig bezoeker. Er is ooit ook een van de katten ’s plots in zo’n gapend trapgat verdwenen, want ja, zo provisoire trappen, daar hoort geen leuning bij. Maar geen nood, er was niets aan de trap 😉

Op de foto beneden zie je de trap toen we ’t huis kochten, de tussentijdse oplossing, en de uiteindelijke definitieve versie.

trappen

Een waskoker

Omdat ik dat écht wou. De wasmachine staat in de kelder. De badkamer is op de 2de verdieping. De slaapkamers op de 2de en 3de verdieping. Het scheelt in trappenlopen. Echt. En er is nog geen kat door gevlogen.

Waskoker

Ingemaakte kasten

Overal. Waar we maar kunnen. En allemaal Ikea hacks van de Pax reeks, met de hulp van een bevriend schrijnwerker. De kast onder de bovenste trap is al af. Daar heb ik direct mijn stofvoorraad in gepropt. Ze kan al bijna niet meer dicht…

Ingemaakte kast

De kasten op onze slaapkamer zijn zo goed als af. Er moeten nog deuren aan, en de indeling is nog niet op en top. Maar ze zitten aan beide zijden al goed volgestouwd. En ’t is al een heel verschil met hoe de kamer er oorspronkelijk uitzag.

Ingemaakte kast

Voor de kasten in onze bureau is de status Ongoing. Tegen vier uur zijn ze klaar. ’t Probleem is dat alle dozen met de inhoud die in die kasten moet verdwijnen op dit moment gigantisch in de weg staan om net die kasten te installeren. Catch 22 en zo.

Ingemaakte kast

Tot daar de vorderingen. De trap was een van onze grootste mijlpalen. De volgende worden de elektriciteit, en de vloeren op de verschillende verdiepingen.

Hoe zit dat met jullie verbouwingen en/of opbergmogelijkheden? Overal kasten? Een volgepropte garage? Niet verder kunnen werken omdat je de moed niet hebt al die dozen voor de tigste keer te verplaatsen? Of hebben jullie niet zo’n verzamelwoede en hebben jullie dus helemaal geen kasten nodig?

Renovatiestatus – update

We zijn maar een dikke twee jaar te laat, maar onze bovenste verdieping – met de kinderkamer en de logeerkamer – is eindelijk “af”.

Kinderkamer

“Af”, met aanhalingstekens. De lichtschakelaars moeten er nog komen (Geen nood, de kabels zijn nog niet aangesloten, we lopen geen kans op elektrische schokken). En echte bedden ook nog. Om over een deur en een raampje boven die deur nog maar te zwijgen.

Kinderkamer

En dat zolderluikje, dat moet ook nog geschilderd worden.

Kinderkamer

Achter de kast zit een verborgen leeshoekje dat nu volgestapeld staat met dozen.

AIMG_3587

De bedoeling is dat daar nog een trapje en een glijbaantje komt. Ooit. Maar ondertussen is het toch al een beetje een jongenskamer.

Kinderkamer

Jongenskamer

De logeerkamer doet even dienst als onze slaapkamer.

Logeerkamer

Zodat we onze uiteindelijke slaapkamer eindelijk gat-in-de-vloervrij kunnen maken.

AIMG_3614 - IMG_3616 AIMG_3620

Pas op, we komen al van een eindje.

verdieping3

We hebben alleen nog een eindje te gaan ook.

Oorspronkelijk ging een deel van deze verdieping als hobbykamer gebruikt worden. Maar dat plan is al veranderd. De hobbykamer komt later op de eerste verdieping. Later.

Nog 2 verdiepingen te gaan. Nog effe doorbijten.

Renovatiestatus

Dat huis van ons, daar heb ik het alweer even niet meer over gehad. Niet dat we stil zitten hoor, maar onze verbouwtijd is de laatste tijd redelijk beperkt.

Sinds de vorige keer, zijn we alleszins al met ons hele hebben en houden naar beneden verhuisd, ergens in februari – maart al. Er is zelfs al geschilderd. Ik was gewoon aan ’t wachten op een moment waarop het hier helemaal opgeruimd en netjes ligt om foto’s te kunnen nemen. Godot en zo.

Dus werk ik maar met foto’s van hoekjes.

Mijn naaihoekje: geïnstalleerd op 2 schoolbankjes (en ondertussen alweer verbannen omdat er plaats moest gemaakt worden voor de printer, maar laat me nu gewoon wat van deze foto genieten).
naaihoekHet speelhoekje van zoonlief, ook al met schoolbankje, maar dan eentje waar de overgrootgeneratie nog op gespeeld heeft.
speelhoekHet zithoekje, met gekregen zetels die dringend eens een nieuwe hoes nodig hebben. Ik heb het patroon voor de kleinste zetel al getekend, en de stof heb ik ook al. Nu de moed nog vinden.
zithoekHet eethoekje, met onze oude bureautafels en de stoelen die de vorige bewoonster achtergelaten heeft. En daarachter het kookhoekje, met samengeraapte kasten van overal een beetje.
huisOns lichtarmaturen moeten er nog komen. De schakelaars om die lichten dan aan te steken ook. Qua inrichting zelf, is het op dit moment kringloopwinkelstijl. Maar dat heb ik eigenlijk wel graag. Er zit een verhaal vast aan elk meubelstuk dat we hebben.

Volgende stap: de bovenste verdieping, waar er 2 slaapkamers komen. Maar waar nu al onze verhuisdozen nog staan. Na 2 jaar zouden we er eigenlijk beter aan doen om ze gewoon weg te gooien. Maar dat krijg ik echt niet over mijn hart. Da’s gewoon mijn eigen kringloopwinkel daarboven, wie weet wat voor schatten vind ik daar nog verborgen.

U hoort nog van mij.

Verbouwingen

Wij zijn aan ’t verbouwen. Dat heb je hier (al dan niet tussen de regels) wel al ’s gelezen. En we gaan dat ook nog een tijdje doen. Maar dat heb ik misschien ook al gezegd. Die vijfjarenplannen van Lenin, ik zie daar wel potentieel in.
Lenin
Even in ’t kort: we kochten dit huis in 2010. En we gingen er een beetje in werken. Niet veel hoor. De elektriciteit vernieuwen. En de badkamer – die in de keuken zat en eigenlijk het volledige zicht naar ons tuintje afnam – naar boven trekken. En we gingen dat allemaal heel snel doen. 0p een maand of 3 ging dat hele huis hier af zijn. En ook al vertelde iedereen ons dat er in verbouwen meestal wel wat meer tijd kruipt, wij lachten in ons vuistje. Bij hen misschien, maar toch niet bij ons? Man, wat waren wij naïef.
contact
Het bleef al niet bij het oorspronkelijke plan. Want de badkamer ging naar boven verhuizen, en dan zat je daar met een gat in de keuken. Dan konden we toch wel beter heel die aanbouw afbreken en een nieuwe zetten, nee? Dus we schakelden een architect in. En die kwam met een lumineus idee aanzetten. Want we gingen toch ’t hele huis strippen, en als ’t dan toch in z’n nakie stond, zouden we dan onze verdiepingen niet verlagen? Ecologisch interessant, want je gaat minder verbruiken. En je wint een extra verdieping, dus meer ruimte. Ja, dat zagen wij wel zitten. En natuurlijk gingen we dat ook zelf doen. We zijn toch geen watjes zeker?
No way back
En zo geschiedde. Van het oorspronkelijke gebouw hielden we eigenlijk alleen de voorgevel, een deel van de zijmuren en het dak over. Kilo’s stof hebben we gevreten. Tientallen tonnen (als in de eenheden, niet de vaten) afval hebben we afgevoerd. Ik denk niet dat ik ooit nog niet misselijk word bij de geur van afgekapt plaaster.
Renovations

Ondertussen is de basisconstructie al in orde. De verdiepingen zitten waar we ze wilden hebben. De badkamer zit al lang boven (maar ze is nog lang niet af). Ongeveer de helft van de elektriciteitskabels is ook al getrokken. De nieuwe aanbouw staat er (gezet door onze aannemer, er zijn toch nog grenzen aan onze zotheid). Alle ramen zijn vervangen. Aan de buitenkant ziet ons huis er zelfs al af uit.

Renovations
En aan de binnenkant? Wel, daar is het nog altijd een beetje kamperen. Maar een mens raakt dat snel gewoon hoor. Ik merk dat zelfs niet eens meer, dat we bijvoorbeeld (nog) nergens een schakelaar kunnen gebruiken om het licht aan te doen. We kunnen het misschien niet met een simpele knip aan- of uitschakelen, maar er is toch licht aan ’t einde van de tunnel. Binnenkort verhuizen we zelfs onze hele inboedel naar de benedenverdieping, want die begint ergens op te lijken. Nog een beetje plakwerk, er al een primerke opzetten en de stopcontacten (en schakelaars!) er tegen zetten. En voor ons is ’t dan af. Schilderen, da’s voor een volgend vijfjarenplan.
Renovations
We komen er wel. Met tijd en boterhammen. Of zoals mijn schoonmoeder altijd zegt “Ebeetjemènekeer”. En we hebben nog tot 2015 voor dat eerste vijfjarenplan afloopt.
Renovations
Hoe zit dat bij jullie? Herkenbaar? Even zot? Of zouden jullie er nooit aan beginnen?
Renovations

Planning

Ik hou eigenlijk wel van orde. En van duidelijk plannen. Maar die orde en planning ook ten uitvoer brengen, dat loopt soms net iets moeilijker. Te veel plannen die dan zorgen voor chaos in mijn hoofd, weet je wel.
Dus kwam er nog maar ’s een plan. Om mijn plannen te plannen. Met een stapel post-its in de aanslag begon ik eraan.
Wat ik eigenlijk wil, is iets als dit:
Maar dan ook wel magnetisch. En ingedeeld in vakjes, met mooie washi tape. En zowel in de keuken als in het bureau.
Maar voorlopig ziet die keuken er nog zo uit:
Planning
En het bureau zo (want die doet nu nog even dienst als leefruimte):
Planning
Dus moet ik het voorlopig stellen met de (al even voorlopige) deur. En met elektriciteitstape. Kwestie van in het renovatiethema te blijven.
Planning
En zie je hoe scheef de tape hier en daar hangt? Daar krijgt mijn man dus de wubbes van. Zodra de “echte” muren aan de beurt zijn, staat hij gegarandeerd klaar met de laser. Want recht zal het zijn!
Maar nu heb ik toch al wat meer zicht op mijn planning. En dus wat minder chaos in mijn hoofd. Zalig, gewoon.