Dubbele ovenwant – Gratis downloadpatroon

Mijn plusmama, die bakt er op los. En wie veel bakt (maar dan echt véél hé), die verslijt ovenwanten. De nood aan een nieuw paar werd elke week groter. De voorkeur ging uit naar een groot, dubbel exemplaar.

dubbele ovenwant

Dus ik ging op zoek naar stof. Voor het grote gedeelte (patroondeel A) recykleerde ik een rok die ik ooit eens zelf gemaakt had, maar al lang niet meer droeg. Omdat de rok niet lang genoeg was om de grote stukken in 1 geheel te knippen, werkte ik met een middennaad.

recykleren

Voor de kleine gedeeltes (patroondeel B) ging ik aan de slag met restjes katoen. Ik knipte stukjes van 7 op 7 cm, en quiltte 2 keer 4 rijtjes van 5 vierkantjes aan elkaar. Met de hand en al (want dat lukte nog terwijl ik in de zetel hing met een slapende baby op mijn lijf). Daarna rondde ik aan 1 kant de hoekjes af volgens het patroon.

dubbele ovenwant

De randen werkte ik af met biaislint. Ik voegde ook een lusje toe, zodat de ovenwanten gemakkelijk aan een haakje opgehangen kunnen worden.

dubbele ovenwant

Wil je zelf ook graag zo’n exemplaar maken? Volg dan de richtlijnen hieronder.

Wat heb je nodig?

  • Stof die tegen een stootje (en een redelijke portie hitte) kan, zoals bijvoorbeeld katoen
  • Wattine
  • Hittebestendige wattine
  • Biaislint (2 meter ongeveer)
  • Contrasterend garen
  • Vlieseline
  • Het patroon

Hoe maak je het?

  1. Print het patroon zonder verschalen. Meet het testvak om te zien of het patroon de juiste afmeting heeft.
  2. Vouw je stof dubbel en teken de patroondelen als volgt:
    • Patroondeel A: 2 keer aan de stofvouw.
    • Patroondeel B: 2 keer op dubbelgevouwen stof. Je hebt in totaal dus 4 stofdelen, waarvan 2 in spiegelbeeld (een linker- en een rechterdeel).
  3. Teken voor elk deel 1 cm naadwaarde bij, en knip uit. Je hebt nu 2 grote stofdelen, en 4 kleine stofdelen – 2 linkse delen en 2 rechtse delen.
  4. Vouw je wattine dubbel, en knip patroondeel A 1 keer aan de stofvouw. Doe hetzelfde met de hittebestendige wattine. Naadwaarde is hier niet nodig.
  5. Stapel alle uitgeknipte patroondelen A als volgt op elkaar:
    1. De buitenkant van de ovenwant in stof, met de goede kant naar onder
    2. De hittebestendige wattine
    3. De wattine
    4. De binnenkant van de ovenwant in stof, met de goede kant naar boven
  6. Markeer duidelijk aan welke kant de hittebestendige wattine zit, deze moet aan de kant komen die het meeste hitte te verduren krijgt.
  7. Quilt op elkaar volgens een patroon dat je zelf mooi vindt. Ik koos voor vierkantjes en tekende de lijnen beurtelings op 4cm en 1 cm van elkaar.
  8. Neem 2 van de kleinere stofdelen – een linkerdeel en een rechterdeel – en strijk vlieseline aan de verkeerde kant van de stof.
  9. Leg de 2 kleine delen met vlieseline met de goede kant naar beneden, en leg op elk deel één van de andere kleine delen, met de goede kant naar boven. Stik op elkaar met een hulpsteek.
  10. Bevestig biais aan de rechte rand van de kleine delen.
  11. Leg de kleine delen bovenop de grote delen, met de goede kant boven. Zorg er daarbij voor dat de gekromde naden op elkaar liggen, en dat de kant met de hittebestendige wattine aan de onderkant ligt. Stik op elkaar met een hulpsteek.
  12. Knip een stuk van 10 à 12 cm van het biaslint om het lusje te maken. Vouw het in de lengte dubbel, en stik de randen op elkaar.
  13. Zoek het midden van de ovenwant, en speld het stukje biais daar vast als lusje.
    dubbele ovenwant
  14. Bevestig de biais rondom de ovenwanten. Begin daarvoor in het midden, en aan de andere kant van het lusje. Zo voorkom je dat er te veel lagen op elkaar komen te liggen.
    dubbele ovenwant

Klaar! En dan nu, bakken maar!

Of als je geen zin hebt om te bakken, kan je er ook nog altijd je afstandsbedieningen in kwijt. Ook handig 😉

Handdoeken recycleren – Zo doe je dat

Handdoeken, dat gaat hier redelijk lang mee. De oude exemplaren die ik van thuis meekreeg toen ik op kot ging, verhuisden mee naar mijn eerste appartement, mee naar het eerste huisje, en mee de verbouwing in. Af en toe sneuvelt er eens eentje. Afhankelijk van de manier waarop die handdoek komt te gaan, wordt er soms ook gewoon een nieuw leven in geblazen.

Zo ook met mijn goede oude Minnie Mouse exemplaar, die ooit, in een vorig leven, nog menig zwemles heeft overleefd. Ooit wit met een goed afgetekende Minnie, door de tand des tijds overgegaan naar een soort van grauwgrijs met afgewassen Minnie en uitgerafelde randen. Jammer genoeg geen foto’s van het exemplaar in zijn geheel (al zou het mij niet verwonderen moest mijn moeder er nog ergens een opsnorren na het lezen van dit bericht).

Met lichte weemoed in het hart haalde ik toch stofschaar en meetlat boven, en ging ik aan het knippen. Vierkantjes en rechthoekjes. Met de randjes even de overlock door, en hupla:

b-minnie

  • 7 wattenschijfjes
  • 3 poetsdoekjes
  • 21 snoetenpoetsdoekjes

Die drievuldigheid alleen al maakte het hele proces tot een succes.

En het voordeel van zo’n handdoek met opdruk in stukken te gaan knippen? Je kan die doekjes achteraf ook altijd nog als puzzel bovenhalen.

b-minnie2

Hoe zit dat met jullie? Recycleren jullie ook handdoeken? Of waar gaan die naartoe?

b-minnie3

Sjonnie het stokpaard

Er lag hier nog een tak in huis. Zo’n goeie dikke. Dat vroeg om nog een stokpaard. Niet alleen voor de stok, maar ook voor Ronnie, het eerste paard. Dat werd een beetje eenzaam.

Sjonnie het stokpaard

Stokpaard nummer 2, Sjonnie, werd gemaakt van een kapotte sok. Eentje met een grote-tenengat in. Dus knipte ik er nog een gat in aan de andere kant. Ik stak er zwarte vilt achter, en naaide de randjes. Sjonnie heeft nu 2 neusgaten.

Sjonnie het stokpaard

Voor de rest werd Sjonnie op dezelfde manier gemaakt als Ronnie. Alleen heeft Sjonnie krulharen. Om de simpele reden dat die haren ooit ’s deel uitmaakten van een sjaal waar ik al te enthousiast aan had gebreid (zo enthousiast dat fietsen gevaarlijk werd) en achteraf een stuk weer heb afgehaald.

Sjonnie het stokpaard

Met een beetje water vallen die wel weer recht te krijgen. But where’s the fun in that 😉

Sjonnie het stokpaard

Maken jullie ook wel ’s speelgoed uit kapotte kleren?

bDSC_0560

 

Sokpaardje – Stokpaardje uit een verdwaalde sok

Zoonlief is een echt buitenkindje. Binnen zitten, daar wordt hij horendol van. ’t Liefst van al holt hij rond. Meestal net iets rapper dan zijn beentjes hem eigenlijk kunnen dragen. Bossen genieten daarbij zijn voorkeur.

De logica erachter is mij vreemd, maar dat lopen gaat altijd beter met een tak. Niet om op te steunen, gewoon, als houvast. Hoe dikker de tak, hoe beter. Af en toe moet er tijdens een wandeling dus even gewisseld worden. Af en toe gaat er ook een passerende hond mee aan de haal, maar dat is een ander verhaal. Soms wordt tijdens zo’n wandeling ook wel eens de perfecte tak gevonden. Dan is die tak zo goed, dat hij mee moet naar huis.

Dus ja, er liggen wel een paar takken bij ons in huis. Soms verdwijnen die weer. De composthoop op, of de GFT-bak in. En soms komen ze nog eens van pas. Om een stokpaard te maken, bijvoorbeeld.

Sokpaardje

Een stokpaard maken duurt echt niet lang. Deze bestaat uit een eenzame verdwaalde sok, een al even eenzame stok, wat touw, wat wol, en wat vilt. En vulling, natuurlijk.

Sokpaardje

De oortjes en het haar  zijn gemaakt volgens de beschrijving in deze pin. De ogen zijn cirkels van vilt die erop genaaid zijn. De minineusgaten zijn borduurgaren met knoopjes in (en zijn er ook al doorgeschoten, dus grotere knopen maken is de boodschap).

Sokpaardje

De tak komt uit het park hier in de buurt.

Sokpaardje

Zoonlief is er wild van. Die wil liefst een hele manège aanleggen. Ik vrees dus dat er alleen maar meer takken mee naar huis zullen komen. Al een chance dat het hier nog vol verdwaalde sokken ligt die op een nieuwe bestemming wachten.

Sokpaardje

Ju paard!

Sokpaardje

 

Wat gebeurt er bij jullie, met die verdwaalde sokken?