Handdoeken recycleren – Zo doe je dat

Handdoeken, dat gaat hier redelijk lang mee. De oude exemplaren die ik van thuis meekreeg toen ik op kot ging, verhuisden mee naar mijn eerste appartement, mee naar het eerste huisje, en mee de verbouwing in. Af en toe sneuvelt er eens eentje. Afhankelijk van de manier waarop die handdoek komt te gaan, wordt er soms ook gewoon een nieuw leven in geblazen.

Zo ook met mijn goede oude Minnie Mouse exemplaar, die ooit, in een vorig leven, nog menig zwemles heeft overleefd. Ooit wit met een goed afgetekende Minnie, door de tand des tijds overgegaan naar een soort van grauwgrijs met afgewassen Minnie en uitgerafelde randen. Jammer genoeg geen foto’s van het exemplaar in zijn geheel (al zou het mij niet verwonderen moest mijn moeder er nog ergens een opsnorren na het lezen van dit bericht).

Met lichte weemoed in het hart haalde ik toch stofschaar en meetlat boven, en ging ik aan het knippen. Vierkantjes en rechthoekjes. Met de randjes even de overlock door, en hupla:

b-minnie

  • 7 wattenschijfjes
  • 3 poetsdoekjes
  • 21 snoetenpoetsdoekjes

Die drievuldigheid alleen al maakte het hele proces tot een succes.

En het voordeel van zo’n handdoek met opdruk in stukken te gaan knippen? Je kan die doekjes achteraf ook altijd nog als puzzel bovenhalen.

b-minnie2

Hoe zit dat met jullie? Recycleren jullie ook handdoeken? Of waar gaan die naartoe?

b-minnie3

Sjonnie het stokpaard

Er lag hier nog een tak in huis. Zo’n goeie dikke. Dat vroeg om nog een stokpaard. Niet alleen voor de stok, maar ook voor Ronnie, het eerste paard. Dat werd een beetje eenzaam.

Sjonnie het stokpaard

Stokpaard nummer 2, Sjonnie, werd gemaakt van een kapotte sok. Eentje met een grote-tenengat in. Dus knipte ik er nog een gat in aan de andere kant. Ik stak er zwarte vilt achter, en naaide de randjes. Sjonnie heeft nu 2 neusgaten.

Sjonnie het stokpaard

Voor de rest werd Sjonnie op dezelfde manier gemaakt als Ronnie. Alleen heeft Sjonnie krulharen. Om de simpele reden dat die haren ooit ’s deel uitmaakten van een sjaal waar ik al te enthousiast aan had gebreid (zo enthousiast dat fietsen gevaarlijk werd) en achteraf een stuk weer heb afgehaald.

Sjonnie het stokpaard

Met een beetje water vallen die wel weer recht te krijgen. But where’s the fun in that ­čśë

Sjonnie het stokpaard

Maken jullie ook wel ’s speelgoed uit kapotte kleren?

bDSC_0560

 

Sokpaardje – Stokpaardje uit een verdwaalde sok

Zoonlief is een echt buitenkindje. Binnen zitten, daar wordt hij horendol van. ’t Liefst van al holt hij rond. Meestal net iets rapper dan zijn beentjes hem eigenlijk kunnen dragen. Bossen genieten daarbij zijn voorkeur.

De logica erachter is mij vreemd, maar dat lopen gaat altijd beter met een tak. Niet om op te steunen, gewoon, als houvast. Hoe dikker de tak, hoe beter. Af en toe moet er tijdens een wandeling dus even gewisseld worden. Af en toe gaat er ook een passerende hond mee aan de haal, maar dat is een ander verhaal. Soms wordt tijdens zo’n wandeling ook wel eens de perfecte tak gevonden. Dan is die tak zo goed, dat hij mee moet naar huis.

Dus ja, er liggen wel een paar takken bij ons in huis. Soms verdwijnen die weer. De composthoop op, of de GFT-bak in. En soms komen ze nog eens van pas. Om een stokpaard te maken, bijvoorbeeld.

Sokpaardje

Een stokpaard maken duurt echt niet lang. Deze bestaat uit een eenzame verdwaalde sok, een al even eenzame stok, wat touw, wat wol, en wat vilt. En vulling, natuurlijk.

Sokpaardje

De oortjes en het haar  zijn gemaakt volgens de beschrijving in deze pin. De ogen zijn cirkels van vilt die erop genaaid zijn. De minineusgaten zijn borduurgaren met knoopjes in (en zijn er ook al doorgeschoten, dus grotere knopen maken is de boodschap).

Sokpaardje

De tak komt uit het park hier in de buurt.

Sokpaardje

Zoonlief is er wild van. Die wil liefst een hele man├Ęge aanleggen. Ik vrees dus dat er alleen maar meer takken mee naar huis zullen komen. Al een chance dat het hier nog vol verdwaalde sokken ligt die op een nieuwe bestemming wachten.

Sokpaardje

Ju paard!

Sokpaardje

 

Wat gebeurt er bij jullie, met die verdwaalde sokken?