Dit was juli

Al een beetje laat, voor een maandoverzicht, maar de reden waarom, dat wordt direct duidelijk in het eerste puntje. Want dit bracht juli:

  •  3 weken Normandië. Weg van alles en iedereen, met veel bos, en rustieke stadjes. Blogpost met tips volgt een dezer.

Normandië

  • 3 weken zonder internet en zo goed als zonder tv. En dat deed zo’n deugd, dat ik bij thuiskomst het online gaan nog iets langer heb uitgesteld. Qua tv, hebben wij sowieso al geen kabel thuis, omdat we onszelf kennen en anders naar te veel brol blijven kijken. Maar we zijn wel serieverslaafd, en met dat binge watchen, blijft dat couch potato gehalte toch redelijk hoog. Niet dat ik nu elke dag uren ging sporten en fitter en lichter naar huis gekomen ben. Nee, ik ben nog altijd vaak in een of andere zetel blijven liggen, al dan niet buiten, maar dan met een boek.

Ouvrez les yeux

  • 4 boeken. Dat klinkt niet indrukwekkend, maar 3 daarvan waren kleppers van meer dan 800 pagina’s, dus ik ben er best wel trots op.
  • 3 weken zonder makeup. Na een allergische reactie op mijn ogen voor de vakantie waarvan ik nog altijd niet precies weet wat de oorzaak was, was mijn velleke mij dankbaar. Had ik nu ook nog ’s drie weken zonder koffie en koekjes gedaan, dan was mijn velleke nog contenter geweest maar helaas. Minder koffie (en dat terwijl ik eigenlijk een theedrinker ben), en minder koekjes, dat brengt me bij het volgende puntje.
  • Voornemens. Ik had de Flow vakantiebox mee, en dat lijstje lonkte nu eenmaal gewoon naar mij. Dus ja, ik ga mijn leven beteren. Nog maar eens.

voornemens

  • Een Nederlandstalige GPS die ons wegwijs probeerde te maken in Fransenland. Lachen! Allee, soms toch, soms was ’t ook wel vloeken geblazen.
  • 1 klavertje vier. Omdat geluk soms voor het oprapen ligt.

Klavertje vier

  • Zaadjes. Op ’t fanatieke af. Elk stuk fruit dat ik in handen kreeg moest eraan geloven. En tussendoor heb ik een moestuinplan voor de tuin zitten opmaken. Rekening houdend met plaatsing en rotatie en al. ’t Is half af, ik zit nog met een paar hiaten. Maar als ik te georganiseerd word, dan krijg ik gewoon schrik van mezelf. Dat, en ik heb vooral zaden van meloensoorten. Wie graag mee experimenteert om te zien of daar nu iets uitkomt of niet, laat maar weten, ik heb er genoeg om rijkelijk te delen.

Cavaillon zaadjes

  • Anderhalve sok. Ik had niets meer op de naalden staan, en ik moest iets kleins bij me hebben, dus sokken zijn daarvoor ideaal. Wat formaat betreft toch, want eigenlijk is ’t veel te warm om sokken te breien.

Sok

  • Bij thuiskomst in de tuin: 1 rode tomaat, en een pompoenplant die de geveltuin heeft overgenomen. Ook wel een paar triestig ogende paprikaplanten, maar we gaan positief blijven. Een tomaat! Al 2 pompoenen!

Tomaat

Geveltuin

Pompoen

Hoe was de maand juli voor jullie? Lekker lui, of heerlijk intensief? Thuis, of (ver) weg?

Dit is mijn tuin

’t Is alweer eventjes geleden dat ik jullie een update gaf over mijn wannabe groene vingers. Ik durfde eigenlijk gewoon niet goed. Want daar waar ik jullie eigenlijk een foto zou moeten kunnen presenteren van weelderig groeiende spinazie en twee ijzersterke mannen in huis door toedoen van die specifieke spinazie, is dit het enige wat tot nu toe uit mijn zaaisels gesproten is. Onkruid, met hier en daar wat spinazie ertussen.

Stadstuintje

Mijn herbruikte grond en maar half verteerde compost was dus toch niet zo’n strak plan. Wie had dat nu kunnen denken?

Maar er is ook goed nieuws. Het gros van de spinaziebakken werd weer leeg gemaakt, en ik ging opnieuw aan het zaaien. Met zoonlief als assistent. Wortel en rode biet deze keer. En ook al zijn er hier en daar wat lege plekken in mijn rijtjes, het ziet er toch al mooi uit.

Stadstuintje

Daarnaast kreeg ik van mijn schoonmoeder ook minimoestuintjes cadeau, uit de Albert Heijn. En lucky bunny als ik ben, schoot ik daar de hoofdvogel: savooien. Juich.

Gelukkig gaf schoonmoeder drie minituintjes cadeau. En gelukkig waren de andere twee van een iets kleurrijker kaliber: paprika en bosaardbei. (Niet dat ik geen savooi eet hoor, maar ’t doet mij net iets meer aan dretsige schoolkost denken dan een frisse paprika).

Alle minituintjes zijn ondertussen verplant. Vlak voor een stortbui, dus niet alle miniplantjes hebben het overleefd, jammer genoeg.

De savooi groeit traag, maar zeker.

Stadstuintje

De paprika heeft ook nog wat werk, maar ik geloof er sterk in.

Stadstuintje

De bosaardbei… Wel, die blaadjes daar, die die je met een vergrootglas kan onderscheiden. Daar zit toch nog potentieel in, nee?

Stadstuintje

Last but not least, hebben we ook nog 2 tomatenplanten. Gekregen van een vriend, en dus niet zelf groot gebracht van een zaadje. Maar af en toe moet een mens gewoon ’s vals spelen, niet?

Stadstuintje

En de rest van ons tuintje? Onze composthoop is schoon ommuurd nu. Hij dreigt ook wel over te lopen, dus ik moet echt ’s uitzoeken hoe je dat nu het best aanpakt, als je met maar 1 hoop werkt. Maar geef toe, ziet dat er niet de hipste composthoop van Gent en omstreken uit?

Composthoop

’t Gras moet dringend af. Maar hoe hoger, hoe harder ik moet steken, dus eigenlijk werk ik aan mijn conditie als ik het lekker lang laat worden.

Stadstuintje

En de stoelen staan klaar, voor als de zon erdoor komt.

Stadstuintje

Zo, dat is die van mij. Hoe ziet dat er bij jullie uit? Zin om dat mee te instagrammen via de hashtag #ditismijntuin?

Groentenupdate

Oh, wat hebben we weer bijgeleerd in onze mini moestuin deze zomer!

Dat spinazie beter niet in volle zon staat om goed door te groeien

Spinazie

En dat je moet maken dat je er genoeg van kweekt om toch minstens 1 bord vol te krijgen. Want serieus, spinazie, wat is dat nu? Doen alsof ’t hele gezin er zeker een week van kan eten en dan plots ineenkrimpen van de schrik?

Dat raketsla zich in slierten kronkelt en bloemetjes produceert.

Raketsla

En dat je die bloemetjes mee op je boterham kan smeren. Mmmm.

En dat er maar 1 rode biet goed en wel doorgekomen is.

Rode biet

Maar ’t was wel een serieuze biet.

Rode biet

Tijd voor bietsoep!

De radijzen, die werden deze keer ver genoeg van elkaar geplant, en zijn uitgegroeid tot echte knolletjes.

Radijsjes

En de snijsla (links), die staat ook tevreden en wel te wezen, en kan zo’n knipbeurt af en toe best goed verdragen.

Snijsla

Overleven, dat gaan we er niet van doen, van onze oogst. Maar af en toe ’s zelfgekweekt, ’t smaakt toch!

En, iemand tips over wat je best plant in de maanden oktober – november?

Nog meer moestuin in de stad

Vorig jaar nam ik deel aan het onderzoek van Compaan (toen nog Con Brio) om uit te zoeken of zelf groenten kweken als je in de stad woont wel of niet gezonder is dan de groenten die je in de winkel koopt.

De radijzen en spinazie die ik vorig jaar nog bijplantte, daar liep het minder goed mee af. De radijzen had ik te dicht bij elkaar geplant, waardoor ze meer op miniwortels gingen lijken.

Radijzen

De spinazie, die viel nogal sterk in de smaak bij de slakken, waardoor er bitter weinig voor ons overbleef.

Spinazie

Met de lente kwam er weer een plantseizoen. De bakken werden van stal gehaald, de zaadjes uit hun zakjes. En alles werd wat verder uit elkaar geplant, om radijzenrampen te vermijden. In de bakken: spinazie (en ik heb mijn oog op die slakken!), rode bietjes en raketsla. Alleen had ik vergeten om labeltjes in de bakken te planten. En doordat ze op wieltjes staan, en al ’s in ’t rond gezwierd worden, wist ik niet meer wat waar zat. Wie zegt dat tuinieren niet spannend kan zijn?

Maar we wijken af. Samen met de lente en de zaadjes kwamen ook de resultaten van het onderzoek de kop opsteken. En wat blijkt? Op voorwaarde dat alles goed gewassen wordt, zijn groenten uit de stad niet ongezonder dan wat je in de winkel vindt. Voor meer details rond de resultaten en tips bij ’t kweken van groenten in de stad kan je terecht op www.lepetitbotanique.be.

En jullie? Kweken jullie ook groenten? En lukt dat zo’n beetje? Of komen van die radijzenrampen niet alleen bij mij voor?

Spiderman

Spinnen, ik hou er niet zo van. Mijn breedgeschouderde broer houdt er zelfs nog minder van. We kunnen er niets aan doen, ’t is een familietrekje. Cognitief aangeleerd, zeggen we dan. Mijn moeder houdt er namelijk ’t minst van al van. Met een sprong en een gilletje bij elke ontmoeting tot gevolg.

Spider

’t Valt niet altijd heel goed op, met deze mooie nazomer, maar de herfst is wel degelijk begonnen. Als ik het grote aantal kruisspinnen in de tuin mag geloven, tenminste. ’t Hangt er vol van. Ik blijf dus een beetje weg uit de tuin, want ’t gevoel van spinnenrag in mijn haar, daar ben ik ook niet zo happig op. Dat doet me te veel denken aan ochtendlijke jogsessies langs ’t water waarbij ik meer met mijn armen liep te molenwieken dan dat er gelopen werd. Tenzij er zo’n exemplaar in mijn haar belandde natuurlijk. Op zo’n momenten had ik Usain Bolt zonder verpinken verslagen.

Spider

Nee, ik hou er echt niet van. Mijn zoontje, daarentegen, die is wel fel geïnteresseerd. We noemen hem dan ook niet voor niets Nand zonder vrees. Die wil zo dicht mogelijk bij elke kruisspin in de tuin komen, en liefst ook nog wat gitaarsolo’s spelen op hun web. Waardoor zo’n spin het natuurlijk op een lopen zet en soms al ’s zo gedesoriënteerd is dat ze ’t waagt mijn richting uit te lopen. En dan doe ik mijn best om niet te gillen, en ’t niet op een lopen te zetten. Want ik wil geen Nand met spinnenvrees kweken. Tot nu toe lukt dat nog wel aardig. ’t Kost me gewoon wat meer aan deodorant.

Spider

Moestuin in de stad

Voor de zomer deden Con Brio, Labeur en de universiteit van Gent via gentblogt een oproep aan de inwoners van Gent: wie zag het zitten om in zijn hof of op het terras, balkon of dak wat sla te kweken? Het doel? Nagaan of zelf groenten kweken in de stad nu wel of niet gezonder is dan de exemplaren die je in de winkel koopt.

En hoe pakken ze dat onderzoek nu aan? Heel simpel. De bak, de potgrond en de zaadjes kreeg je gratis. Voor niets! De voorwaarden?

  • Plaats een filtertje in de bak bij de sla, om na te gaan of en wat voor vuiligheid er meekomt met regen en andere neerslag.
  • Sta de eerste 2 oogsten af voor onderzoek. Alle verdere oogsten zijn voor eigen verbruik.

Allee dan, verkocht.

Moestuin

De eerste batch sla wordt volgende week geoogst. Ondertussen houden we nauwlettend in de gaten hoe die sla groeit. En wat blijkt? Dat gaat vooruit, jong! En dat met zo goed als geen inspanning! De grootste moeite stak in het planten van de zaadjes. En je moet het echt al héél hard rekken en trekken om daar langer dan 10 minuten over te doen. ’t Enige dat je daarna nog moet doen is hier en daar wat onkruid wieden, en bij tijd en stond de sla wat water geven (en dan nog alleen als ’t niet te veel geregend heeft). Dat kan ik nog net.

Moestuin

Omdat de sla het zo goed deed, en dat groenselbaktuinieren echt wel een piece of cake is, schoot manlief (nog meer) in actie. Geïnspireerd door de gekregen bak en met wat restjes bouwmateriaal (jaja, wonen op een werf, alleen maar voordelen!), maakte hij nog 2 extra bakken.

Moestuin

En om ze helemaal fancy te maken, zette hij er nog wieltjes onder ook. Checkt dat af!

Moestuin

In bak 2 plantte ik radijzen. Rap rap geplant, voor die zaadjes doorhadden dat het eigenlijk al augustus was (want je mag ze blijkbaar maar zaaien tot juli). En zie, zo opgeschoten al! Chance dat radijzen niet van de slimste zijn!

En wat hebben we al geleerd? Als er op ’t zakje staat ‘breed uitzaaien’, is dat in zo’n bak helemaal niet nodig. Je mag echt wel zaadje per zaadje doen, en niet ’t voorbeeld van Boes Boes volgen door met handenvol zaad te strooien. Want als je dat wel doet, dan moet je een groot deel van die plantjes weer uittrekken, zodat je radijsjes (of andere groentjes) plaats hebben om te groeien. En da’s echt wel zonde.

Nu is het afwachten tot het tijd is om te oogsten. En hopen dat het Con Brio onderzoek positieve resultaten oplevert en we er goed aan doen verder te blijven kweken.

En wat er nu nog in bak 3 moet? Spinazie. Die ik dringend moet planten, voor ’t september is en ik mijn spinazie moet voorliegen dat het nog augustus is. Want zo spinazie, die is waarschijnlijk minder goedgelovig dan die radijzen!