Mijn bullet journal – Of hoe en waarom ik uiteindelijk toch overtuigd raakte

Mezelf organiseren is nooit mijn sterkste kant geweest. Ik probeer wel, daar niet van. Dan gebruik ik een bepaalde app en hou ik daar notities en lijstjes in bij, bijvoorbeeld. Tot ik mijn gsm ’s thuis laat liggen. Of mijn login voor de app vergeet.

Tot nu toe bestond mijn meest doeltreffende systeem om alles op briefjes te schrijven. Maar om de duur had ik zo veel briefjes met lijstjes, dat ik stilaan een lijstje van mijn lijstjes moest gaan bijhouden. En niet meer wist waar ik nu eerst moest beginnen.

bujo05

Een paar maanden geleden al las ik bij Miss Pixie over een bullet journal. Om heel eerlijk te zijn was ik op dat moment not impressed. Niet omdat ik het niet leuk vond, maar het leek me verschrikkelijk veel werk waar onnoemelijk veel tijd in zou kruipen. En was dat niet net mijn probleem, dat ik mijn tijd maar niet nuttig ingedeeld kreeg? Dat, en ik ken mezelf. Stel dat ik er wel aan zou beginnen, dan zou het allemaal perfect moeten zijn. En al dat hand lettering en versieren, dat valt niet direct onder mijn talenten. Om nog te zwijgen over de chocoladevlekken die ik er ongetwijfeld op zou maken. Als ik ermee zou beginnen, en het er dan slecht uitzag, zou ik direct opgeven. Nee, niks voor mij dus.

Fast forward naar een maand of zo terug, toen een collega vertelde hoe haar bullet journal haar enorm vooruit helpt met haar planning, zowel op ’t werk als privé. Ik hoorde wel wat ze zei, maar ik luisterde niet echt. Ik had nog altijd het beeld van romantische boekjes voor mij met prachtige versieringen, en ik had echt geen tijd of goesting om me daarmee bezig te houden. Dus bleef mijn bureau vol lijstjes liggen.

Volgende fast forward, naar twee weken geleden. Een andere collega, het recht-door-zee-zonder-poespas-type, vertelde hoe zij wel geluisterd had, en hoe ze eraan begonnen was, aan haar bullet journal. Een héél simpele versie, met een future log, een monthly log, en een daily log met de top 3 taken die ze die dag gedaan moest krijgen. Dat klonk plots heel simpel en straight-forward. Misschien moest ik het toch maar eens checken?

Ik bekeek het filmpje, en ik ontdekte dat je er zelf van maakt wat je wil. En dat niets er perfect moet uitzien, want dat je gewoon letterlijk een bladzijde omslaat en opnieuw begint als je niet tevreden bent. En met een baby onderweg, was het misschien geen slecht idee om nog eens te proberen orde te scheppen in dat chaoshoofd van mij.

bujo01

Dus ik ging aan de slag. Begon lijstjes te schrijven. Raakte zo geobsedeerd door het doel om elk idee in mijn hoofd in mijn journal te steken, dat ik 3 nachten lang van lijstjes gedroomd heb. En van het organiseren van die lijstjes.

Ik ben nu een week of twee bezig, en er staat vanalles in mijn journal. Mijn dagplanning, een weekmenu, babyvoorbereiding, noem maar op. Ik heb het gevoel helemaal redelijk on top of my game te zijn. Ook al omdat je zowat elk soort lijstje in die journal kan steken.

bujo03

Dus ja, ik heb een lijstje gemaakt met series die ik de volgende weken wil bekijken (de combinatie moederschapsverlof en borstvoeding, er komt dus wel wat couch potato tijd aan). En ja, ik weet dat Netflix dat simpelweg voor jou bijhoudt, in welke aflevering je zit, maar toch, een lijstje. Gewoon, omdat ik dan kan afvinken, en ik ’t gevoel krijg dat ik een taak volbracht heb, en niet gewoon in mijn luie zetel heb gelegen.

bujo04

Tot nu toe ben ik fan. Ik vertrouw mezelf nog altijd niet volledig of ik het al dan niet volhoud, maar we zien wel waar ik ermee kom. Het grote nadeel is dat ik maar blijf denken over wat ik nog allemaal in lijstjes kan steken. Overorganisatie, als het ware. Trackerbladen voor borstvoeding, pampers en dutjes zijn alleszins in de maak. Over een paar maanden evalueer ik hoe het allemaal verlopen is, wat ik nog kan verbeteren, en of ik het systeem ook doortrek voor het werk.

bujo02

Hoe doen jullie dat, georganiseerd blijven?