Een rugzak voor Jules de klaspop

Enkele weekends geleden, kwam Jules de klaspop bij ons logeren. Zoonlief content. Ikzelf iets minder. Ik ben namelijk niet zo tuk op een logeerpartijtje van de klaspop. Dat brengt meestal nogal wat zondagavondstress mee.

Zondagavonden, dat zijn sowieso mijn beste momenten niet: het vuilnis moet buiten, de week moet worden voorbereid, er moeten spullen klaar gezet worden, en er is een hele hoop was die nog geplooid en al dan niet gestreken moet raken. Voeg daar dan nog een klaspoppendagboek aan toe, mét foto’s, en dan kom je tot nog een beetje extra stress. Ook al omdat het meestal op zo’n momenten is dat je ontdekt dat de printerinkt op is, dat je foto’s om de een of andere reden niet syncen met de cloud, of dat het fotopapier eigenlijk gewoon opgekruld gelegen heeft en er niets deftigs meer mee te doen is (als je dan al de chance hebt dat er nog fotopapier te vinden is). Dat alles terwijl je de minuten van je laatste avond weekend voorbij ziet tikken, en je vooral op tijd in je bed wilt kruipen, omdat de maandagochtendwekker onvermijdelijk luider en luider begint te tikken.

Maar het was dus onze beurt dat weekend om Jules mee te sleuren, en zoonlief zag het wel helemaal zitten. Omdat er nieuwe schoenen gekocht moesten worden, ging Jules mee naar de schoenenwinkel. Gepakt en gezakt vertrokken we richting Gent centrum.

Bij ’t parkeren van de fiets, had Jules nog een rugzak aan. Bij ’t aankomen in de schoenenwinkel, niet meer. Een directe speurtocht leverde niets meer op: in nog geen 10 minuten tijd was Jules’ rugzak – met knuffel, natuurlijk – verdwenen. Ik ben even moeten gaan zitten. Ik voelde nog meer stress opkomen, en ik wist niet hoe ik dit aan de juf ging moeten uitleggen. Dat mijn naaimachine haar kunnen ging moeten tonen, dat was alleszins al een feit.

Een nieuwe rugzak voor Jules dus. En omdat Jules in de uiltjesklas zit, dacht ik er dan maar direct ook een uilenexemplaar van te maken.

’t Concept is simpel: een ronde bodem, en een tubevormige rugzak die je kan dichtstroppen.

Uiltjesrugzak voor Jules

Uiltjesrugzak voor Jules

Riempjes op de rug, zodat Jules de rugzak zeker kan aandoen.

Uiltjesrugzak voor Jules

En als klep, een uilenkop.

Uiltjesrugzak voor Jules

De sluiting werkte ik af met een kamsnaps, maar ik vrees dat die het nogal snel zal begeven. De stof is denk ik net iets de dun om al dat jeugdige kleutergeweld te overleven. Fingers crossed.

En die verloren knuffel? Die werd ook vervangen door een uiltje. We hadden er hier nog wel een paar liggen.

Uiltjesrugzak voor Jules

Komt er bij jullie soms ook een klaspop mee naar huis? Hoe vlot verloopt dat bij jullie?

Vroem vroem autoboekentas

Binnenkort gaat er nog een ventje voor het eerst naar school. Theo, het zoontje van een collega, zet zijn eerste stapjes in het onderwijs. Dus ik vroeg zijn moeder naar zijn voorkeuren, en ging aan de slag met hetzelfde boekentasrecept: het Toddler backpack patroon van Made By Rae, afgewerkt met fluo accenten en een applicatie. Theo’s themakeuze: autootjes.

Autoboekentas

Theo bleek niet de enige autofan te zijn, zoonlief zelf was er ook direct voor te vinden. Toen hij de autoboekentas zag, werd zijn eigen dino-exemplaar oneerbiedig in een hoekje gegooid. De uitroep ‘Da’s niet voor Theo, da’s voor mij!’ liet er geen twijfel over bestaan. En om er nog een schepje bovenop te doen, ging hij zijn eigen boekentas wel weer uit de hoek halen, maar dan alleen om zijn fotonaamkaartje los te peuteren en aan Theo’s boekentas te hangen. Die kindertjeseerlijkheid, je kan er moeilijk niet van houden *ahem*.

Autoboekentas

Ter afleiding gingen we naar het park. In ’t geniep nam ik een paar foto’s van de boekentas, terwijl zoonlief zich op takken concentreerde. Er zijn nog zekerheden in ’t leven.

Autoboekentas

Ondertussen is de autoboekentas bij zijn rechtmatige eigenaar terecht gekomen. Zoonlief is het – toch schijnbaar – alweer vergeten. Al heeft hij daags nadien wel een heel verhaal aan z’n grootmoeder verteld over hoe zijn nieuwe boekentas zijn oude ging vervangen. Het hele dilemma zou dus wel eens weer de kop kunnen opsteken als hij na de paasvakantie weer naar school moet. Al een chance dat het manlief is die voor die taak staat. Moeahahaha 🙂

Autoboekentas

Autoboekentas

Gebruikte materialen

Dinosaurusboekentas

Het einde van de krokusvakantie luidde hier meteen ook het einde van het crècheleven in. Zoonlief was 2,5 jaar geworden. Een mijlpaal in een peuterleven: De Grote Schoolpoort lonkte. Dinosaurusboekentas Zoonlief zelf was er al weken klaar voor. Zijn BFF uit de crèche was al op 1 februari verhuisd, en het ongeduld om ook te verhuizen was groot. Héél groot. Mijn plan om zelf de bijhorende GroteSchoolBoekentas te maken, was ook al weken klaar. Ikzelf eigenlijk ook. Ik had een patroontje, en de uitvoering leek me redelijk simpel. Het plan: Een boekentas in jeans, met een dinosaurus op de voorkant, omdat je daarmee nu eenmaal altijd scoort bij jongens groot en klein. Bij Etsy bestelde ik de ideale voering: dinostof van Michael Miller. En omdat een streepje fluo op een boekentas nooit kwaad kan: fluogroene paspel, met bijhorende fluogroene rits. Het zat wel goed, met dat plan. En toen: toch een paar obstakels. Zo’n groene fluorits, dat bleek onvindbaar. Geel, oranje en roze, dat wel, maar fluogroen, niet dus. ’t Werd dan maar oranje. Dinosaurusboekentas De dinostof, kwam  niet op tijd aan. Ik heb echt tot het laatste moment gewacht, maar helaas. ’t Is dan maar een junglestofje geworden. En bijna even cool als een dino in je boekentas, is toch wel een leeuw in je boekentas, nee? Dinosaurusboekentas Ik begon met de buitenkant. Als die al af was, had zoonlief tenminste toch al een boekentas. Aan de onderkant voegde ik tassenvoetjes toe, zodat die onderkant al wat langer kan meegaan. Dinosaurusboekentas Aan het handvat, naaide ik nog een extra streepje paspel. Doorstikken deed ik met fluogroen garen. Dinosaurusboekentas Op zaterdag was de buitenkant klaar, en stond zoonlief al klaar om naar school te vertrekken. Plan B (de kabouterversie van het driehoeksverhoudingszakje als boekentas), was dus al zeker niet meer nodig. De voering naaide ik op zondag. Ik nam zelfs nog wat tijd om er een extra zakje op te naaien, om het heen-en-weermapje in te steken. Alleen hangt dat zakje zo open, en is het heen-en-weermapje eigenlijk te groot om in dat zijzakje te passen. Dinosaurusboekentas ’t Geheel was zondagnamiddag tegen 15u klaar. Ruim op tijd toch, niet? En de eerste schooldag? Een groot succes. Geen tranen, aan geen enkele kant. Vooral veel enthousiasme. BFF kreeg direct de dinosaurusboekentas onder zijn neus geduwd. En voor de rest, liepen manlief en ik vooral in zoonliefs weg, die ochtend. Zo veel te ontdekken, en dan staan je ouders praktische afspraken te maken over melk. Melk, begot. Dinosaurusboekentas

Gebruikte materialen

  • Patroon: Toddler backpack – Made by Rae
  • Buitenstof: Stretch jeans van op het stoffenspektakel, eerder al gebruikt voor mijn kokerrokje
  • Voeringstof: Jungle Jive by Maria Kalinowski, Butterfly fabrics, Inverurie, Schotland
  • Fluopaspel en groene tassenband: De stoffenkamer
  • Fluorits, buckles, tassenvoetjes en fluogaren: Veritas