Stof voor durf het zelvers – Het vlinderdeken

Wie mij volgt op instagram weet het al langer, maar hier op de – licht-verwaarloosde – blog had ik het nog niet echt vermeld: huize Abfabulies heeft er sinds oktober een bewonertje bij. Een minimensje. Een minizoontje. Een kleine broer voor de grote broer.

Minimensjes, -zoontjes en kleine broertjes verdienen zachte knuffelprojectjes. Dat is een feit. Dus ik haalde Stof voor durf-het-zelvers boven, en wou aan de slag met het vlinderdeken.

Stof voor durf-het-zelvers - Vlinderdeken

Jammer genoeg vermeldde het boek nergens hoeveel stof ik nodig had om zo’n dekentje te maken. Dus ging ik raad vragen bij Google. Hoe veel stof ik precies nodig had vond ik niet direct, maar ik vond wel een aantal verschillende meningen. En die leken nogal verdeeld. Sommigen vonden het vlinderdeken poepsimpel om te maken, anderen vonden de uitleg in het boek te beperkt, en hadden hierdoor nogal wat moeilijkheden ondervonden. Ik hield mijn hart al een beetje vast. Mijn tornmesje is mijn beste vriend, daar niet van, maar dat wil niet zeggen dat we elkaars deur moeten plat lopen. Weten dat het er is en me zal helpen als ik het nodig heb, da’s voldoende voor mij.

Stof voor durf-het-zelvers - Vlinderdeken

Uiteindelijk, en misschien omdat ik door alle info die ik gevonden had extra voorzichtig was, vond ik het vlinderdeken toch wel vrij simpel om te maken. Ik heb mijn tornmesje wel twee keer moeten boven halen. De eerste keer  was helemaal mijn eigen schuld. Mijn lagen stof waren aan het schuiven gegaan terwijl ik de velcro aan ’t stikken was, waardoor  er wat stof dubbel was komen te liggen. De tweede keer was expres, omdat ik een gat in het dekentje wou maken, zodat ik het in de maxi-cosi kon gaan gebruiken.

Stof voor durf-het-zelvers - Vlinderdeken

En voor wie zich afvraagt wat die romper daar telkens ligt te doen: daar staat op Bärenstark. En ik vond dat wel grappig, zo met die ijsberen. Maar nu blijkt het nauwelijks leesbaar te zijn op de foto’s. Ach ja.

Maar hoeveel stof heb je nu eigenlijk nodig?

Het vlinderdeken komt in 2 maten: een kleinere versie, of een grotere versie. Voor de kleinere versie zou je met 1 meter stof genoeg moeten hebben. Ik maakte de grotere versie, en daarvoor is 1 meter net te kort om alles eruit te krijgen, daarvoor zou je minstens 1,05 en liefst 1,10 meter nodig hebben. Maak je de grote versie en heb je toch maar een metertje in huis? Dan kan je wat aan ’t schuiven gaan. Ik deed het met de voetenzak. Daarvan bestaat het voorste gedeelte nu uit 3 delen.

Stof voor durf-het-zelvers - Vlinderdeken

Tips

  • Ik stikte het dekentje aan elkaar met de overlock. Dat zou ik bij een volgend exemplaar niet meer doen, het maakt het moelijker om in die hoekjes te komen. En die hoekjes, die zijn wel belangrijk om alles juist te krijgen.
  • Ik gebruikte wasspelden om de twee lagen stof samen te houden tijdens het stikken. Niet ideaal, maar net iets beter dan speldjes. Naar ’t schijnt zijn die wonderclips een must-have, maar ik heb ze nog niet in huis gehaald. Heb jij er wel al ervaring mee? Zou je ze aanraden?
  • Als je het dekentje ook in de maxi-cosi wilt gebruiken, check de velcro dan nog eens. Doordat het dekentje in de maxi-cosi in een andere vorm ligt dan wanneer je het als wikkeldekentje gebruikt, kan het zijn dat je ofwel nog een extra stukje velcro bij moet stikken, ofwel dat je je velcro iets anders moet gaan plaatsen.Stof voor durf-het-zelvers - Vlinderdeken
  • Als je van plan bent het dekentje alleen binnen te gaan gebruiken, dan zou ik de kap weglaten, zodat je het dekentje als slaapzakje ’s nachts kan gebruiken.

Gebruikt materiaal

Baby’s lerenzittenkussen

Ik weet al niet meer rond hoeveel maanden dat is, maar op een bepaald moment, leren baby’s stilletjes aan zitten. Stilletjes aan, want soms zitten ze daar mooi te wezen, om dan plots gewoon om te vallen. Maar echt. Hard. Zwaartekracht is onverbiddelijk.

In de crèche hadden ze daar een speciaal kussen voor. Een beetje te vergelijken met een borstvoedingskussen, maar dan iets meer op baby’s voorzien. Dus dat ging ik ook even maken.

Lerenzittenkussen

Omdat me focussen op 1 project en dat dan ook afwerken voor ik aan iets anders begin niet direct mijn sterkste kant is (ik probeer nochtans hoor, echt waar), raakte het eigenlijke kussen maar klaar toen onze kleine man al kon kruipen. En tegen dat de details afgewerkt waren, kon hij al redelijk lang lopen. Leren zitten is al lang geen probleem meer, ’t is blijven zitten dat echt niet lukt.

Blijven zitten

’t Oorspronkelijke idee was om een rups te maken. Maar er wordt hier vooral als slang mee gesssssssspeeld.

In de staart zit een verkreukeld snoeppapiertje om wat geritsel teweeg te brengen. Naar ’t voorbeeld van Hilde@Home.

Knisper

Het patroonstukje voor de staart kan ook dienst doen als patroon voor een walvis.

Walvis

Een Moby Dick-exemplaar.

Moby Dick

Of een emo-exemplaar.

Emo walvis

Of een monster, dat kan ook.

Monstertje

Maar af is dan toch af. Misschien moet ik maar al aan het hoesje voor zijn rijbewijs beginnen…

Slang

Hema-hack

Onze kleine man is niet zo tuk op slaapzakken. Daar kan hij niet deftig mee staan, stappen, en al zeker niet lopen. Dus dekten we hem toe met een – hoe kan het ook anders – dekbedje. Maar tijdens woelige nachten komt dat dekbedje al wel eens aan het uiteinde van het bed terecht. Ook niet ideaal.

De oplossing? Slaapzakken. Maar met broekspijpen. Dus pimpte ik een slaapzak uit de Hema als volgt:

  1. Meet de binnenbeenlengte van je peuter op. Dit is, echt waar, het moeilijkste gedeelte van de hele hack.
  2. Tel bij die opgemeten lengte wat bewegingsruimte. 5 à 10 cm is voldoende.
  3. Duid de lengte aan op je slaapzak, gemeten van de onderste naad.
    Hema hack - Slaapbroek
  4. Meet voor alle zekerheid ook nog ’s de ruglengte van je peuter op.
  5. Meet die ruglengte na op je slaapzak, en let er daarbij op dat je aangeduide binnenbeenlengte niet hoger komt dan die ruglengte, of je peuter kan niet in z’n slaapzak. Mocht dit toch het geval zijn, dan heb je een grotere maat slaapzak nodig.
  6. Teken de kniplijn af in het midden van je slaapzak, alsof de rits zou doorlopen.
  7. Knip tot aan het gemarkeerde punt.
    Hema hack - Slaapbroek
  8. Beveilig je rits door er een paar lussen in te naaien.
    Hema hack - Slaapbroek
  9. Knip je rits korter.
    Hema hack - Slaapbroek
  10. Speld de binnenbeennaden op elkaar. Zorg er daarbij voor dat de rits tussen de naad verwerkt zit.
    Hema hack - Slaapbroek
  11. Stik de binnenbeennaden in één trok door. Verstevig nog ’s extra aan de rits.
    Hema hack - Slaapbroek

Klaar!
Hema hack - Slaapbroek

Nog meer pimpen? Om het lopen met zo’n slaapzak te vergemakkelijken, kan je de onderste naad openmaken, zodat je peuters voetjes erdoor kunnen. Gebruik boordband om het voetgat mooi af te werken. Dat doe je als volgt:

  1. Torn de onderkant van de broekspijp open, maar doe dit niet volledig. 11 cm is voldoende, zodat je gat een omtrek van 22 cm heeft. Meet na of je peuters voetjes door het gat kunnen.
    Hema hack - Slaapbroek
  2. Knip 2 stukken boordband uit met de volgende afmetingen: 18,5cm breed en 12cm hoog.
  3. Vouw dubbel over de breedte, vouw dan nog ’s dubbel, deze keer over de lengte.
  4. Stik de uiteinden op elkaar, naadwaarde 1 cm.
    Hema hack - Slaapbroek
  5. Deel op je slaapzak de afstand van de voetopening door 4 en duid aan met markeringen.
  6. Deel de afstand van de opening van de boordband door 4, en duid aan met markeringen.
  7. Speld de boordband op de slaapzak, met de goede kanten op elkaar en de onderkant van de boordband naar binnen.
    Hema hack - Slaapbroek
  8. Stik op elkaar (met veel schuif en trekwerk).
    Hema hack - Slaapbroek

Klaar!

Hema hack - Slaapbroek

En het hoge Nicole-en-Hugogehalte krijg je er gratuit bij.

Zeverlapjes

Onlangs zag ik bij Emma & Mona zeverlapjes passeren. En ik zag dat het goed was.

Wie een baby krijgt, leert dingen over baby’s die ze voorheen nooit geraden zouden kunnen hebben. De hoeveelheid kwijl dat er uit zo’n baby komt, bijvoorbeeld. “Tandjes” zegt iedereen dan. Ja ja. Dat ik er gewoon wat zeep achter moet gieten en mijn huis ermee kan poetsen.

Baby bibs
Anyway, die zeverlapjes, goud waard. Ik heb ’t patroon direct in dik karton getekend, en er een voorraad van voorzien (en ’t is nog niet genoeg). Zeveren in stijl, dat mag ook wel ’s hé.
Baby bibs

En hij kan er nog altijd een bank mee overvallen ook.

Baby bibs

Gebruike materialen

  • Buitenstof: allerlei restjes
  • Binnenstof: moltondekentjes, Hema
  • Knoopjes: Kam Snaps, gewoontjes en sterretjes
Baby bibs

Zomerhoedjes

We hebben er lang op moeten wachten, maar ze is er nog: de zon. Allee, ’t is te zeggen, af en toe toch. En bij die zon hoort een hoedje, toch zeker voor de allerkleinsten.

’t Exemplaar dat we hier thuis hadden dateerde nog van vorige zomer. En was het toen nog te groot voor mijn kersverse baby, ’t is nu behoorlijk te klein voor mijn peuter in spe. Tijd voor een nieuwtje, dus!

Zomerhoedjes

Als basispatroon gebruikte ik dat van Oliver + S. Omkeerbaar, dus eigenlijk heb ik 2 hoedjes gemaakt.

Zomerhoedjes
Ik voegde er lintjes aan toe, zodat ik het hoedje kan dichtknopen en niet steeds moet stoppen met de fiets om achter dat ding aan te hollen. Om het hoedje toch omkeerbaar te houden zonder dat er dan plots lintjes op vreemde plaatsen aan de buitenkant zitten, liet ik aan de zijkanten een gaatje tussen de boord en het hoedje, zodat ik de lintjes gemakkelijk van de ene kant naar de andere door kan trekken en ze zich op de juiste plaats bevinden.
Zomerhoedjes
Om te voorkomen dat ik de lintjes er gewoon doortrek, sloeg ik de uiteinden een paar keer om.
Zomerhoedjes

Nu kan ik kiezen tussen een kleine kabouter, of een paddenstoel met witte stippen. En ondertussen door blijven trappen.

Zomerhoedjes

Geek alert!

Als kind was ik een beetje (hahaha, een beetje, zegt ze!) verslaafd aan mijn Gameboy. Ik heb dat wel al eens verteld. Wat ik er toen niet bij vertelde, is dat die verslaving daarom niet per se tot die Gameboy beperkt bleef. Zo zou het, puur hypothetisch natuurlijk, wel eens mogelijk kunnen zijn dat ik mijn vrienden op café achterliet onder ’t mom van moe te zijn, om dan nog tot een stuk in de nacht Sonic Heroes te zitten spelen op de PS2. Puur hypothetisch dus hé.
En toen ik nog ’s aan een stapel rompertjes wou beginnen, dacht ik, laat ik mijn helden van toen nog ’s optrommelen.

Sonic dus.

Geek alert

Maar ook wel Spyro.

Geek alert
En Mario en Luigi, natuurlijk.
Geek alert

En om dan toch nog ’s de andere kant uit te gaan, nog een Lada lover, om assorti te zijn met de nonkel.

Geek alert

En wat hebben we geleerd?

  • Transferpapier op rompertjes is eigenlijk niet aan te raden, want het kraakt nogal snel. Al heeft die vintage-look ook wel iets.
  • Bij gebrek aan bakpapier (en te lui zijn om een goed velleke papier te zoeken), kies je toch beter niet voor de papieren verpakking van de chocolade om de tekening door te strijken. Want dan kan je de lijm al eens mee transfereren en plekken maken die er niet meer uitgaan. En dan moet je er een ander rompertje over leggen om die plek weg te steken.
Geek alert

En? Nog mensen met zo’n hypothetische verslaving?

Geek alert

Stempelfreude

Een nieuwe baby, een nieuw stempeltje.
alexis05
Deze keer met een beetje meer tijd. Of een betere planning, te zien hoe je ’t bekijkt.
alexis02
Voor deze vond manlief nog een stukje hout om ’t compleet te maken.
alexis04
Alleen vonden we geen lijm om ’t vast te maken, dus gebruikten we maar TEC7.
alexis03
Zo op een halve werf wonen, ’t heeft zijn voordelen hoor. Dat stukje hout, dat komt nooit meer los!
alexis01
Zo’n stempel maken, dat geeft mij toch wat een onhandig gevoel. Alsof ik elk moment kan uitglijden en heel de stempel een beetje om zeep kan helpen. Een beetje als Homer die Marges camera repareert (sorry, ik vond alleen een Duits fragment).

Happy Saint Patrick’s day!

Ik ben een babykleertjesmagneet. Echt, ik trek dat van overal aan. Van nichtjes, van vrienden, van vrienden van vrienden. Superhandig vind ik dat, al die pareltjes. En af en toe zit er al ’s iets tussen dat nog mooier is dan de rest. Zoals dit sponzen retro Småfolk overalleke.
Retro broekje
Ik was er zo weg van, dat ik me had voorgenomen daar zelf een patroontje voor te tekenen. Een al even retro sponzen stofke had ik al, vorige zomer gewonnen bij Ottobre. Ideaal voor Saint Patrick, nietwaar?

Retro broekje
En zo geschiedde. Al ging het allemaal weer net iets trager dan de bedoeling was. Want waar mijn zoontje nog ruim in een maatje 62 paste toen ik dit stofje uitkoos, gaat die stoere bink nu stilaan richting 74. Waardoor ik plots nogal kort van stof was.
Retro broekje
Ik heb de bretellekes dan maar doorgeknipt en er een biesje tussen gestoken. In dezelfde boordband die ik later zou gebruiken om de zijkanten van de bretellekes af te werken.
Retro broekje
De broekspijpjes liet ik ook open aan de binnenkant, en ik sloot ze met drukknopen. Dat maakt het pampers verversen iets handiger, want bij het originele exemplaar moest altijd dat hele broekje uit. ’t Zijn wel geen al te goeie drukknopen, ze zijn niet straf genoeg. ’t Zijn er die je er moet innaaien, een doosje uit de Colruyt, omdat ik dat had liggen. Maar ze gaan dus heel gemakkelijk weer open, dus zodra er hier eentje aan ’t kruipen gaat, zal er nogal snel een tochtgat verschijnen.
Retro broekje
’t Was de eerste keer dat ik boordband gebruikte (ik vond dat maar verwarrend, zo stof in buisvorm), en de eerste keer dat ik een projectje bijna volledig met de overlock in elkaar stak. Maar eigenlijk liep dat allemaal heel erg vlot, vooral dankzij Mamasha’s handleiding.
Retro broekje
Ik heb nog wat meer Ottobre tricot liggen die ik toen won. Misschien moet ik maar heel snel ’s aan t-shirtjes beginnen voor ’t ventje, nu ik nog genoeg stof heb en hij niet met blote buik gaat moeten rondlopen. Hoewel, ’t broekje is ook wat “op de groei” uitgedraaid.
Retro broekje
Maar hij groeit er wel in, net zoals in zijn fietsje.
Retro broekje
En aan al die nichtjes, vrienden en vrienden van vrienden: laat die kleertjes maar blijven komen hé. Ik blijf jullie er echt eeuwig dankbaar voor.
Retro broekje