Alle eendjes…

Op reis in Schotland kreeg ik er plots een vriendje bij.

Little Yellow Duck Project

Die zat daar, gewoon te zitten, met uitzicht op een prachtig kerkje.

Ballatar

En ik mocht hem meenemen naar huis.

Mijn nieuwe vriendje heet Lloyd, en hij maakt deel uit van The little yellow duck project. Dit project gebruikt kleine schattige eendjes om het belang van alle soorten donaties in de verf te zetten: bloed en plasma geven, beenmerg, weefsel en organen doneren. Want dit alles kan levens redden.

Ik moet eerlijk toegeven, het is al jaren geleden dat ik nog ’s bloed gegeven heb. En dat terwijl je bij ons op ’t werk zelf twee keer per jaar bloed kan geven. Dit eendje maakte me duidelijk dat ik daar de volgende keer misschien gewoon ’s tijd voor moet maken.

Het idee van de eendjes, dat sprak me wel aan. Er zelf eentje maken en ergens gaan verstoppen, lekker anoniem. En ondertussen misschien nog iemand inspireren om wat dan ook te doneren. Iedereen die dat wil, mag eendjes maken. Je mag breien, haken, naaien, noem maar op. Als het maar een eendje is. Met liefde gemaakt, dat spreekt voor zich. (Note to self: nog wat oefenen in het borduren van ogen)

Little Yellow Duck Project

Die van mij zijn alleszins verstopt. Benieuwd wie hen vindt (al zal ik dat wel nooit weten).

Hoe zit dat met jullie? Geven jullie bloed? En doen jullie dat vaak? En hoe zit dat met die eendjes, maken jullie er ook eendje?

Apenst(r)eken

Ondertussen zijn we hier al zo lang aan het verbouwen dat onze verhuisdozen stilaan aan renovatie toe waren. Alles uitpakken is nog niet aan de orde, maar dingen die al 3 jaar in dozen zitten ’s triëren, daar werd het wel ’s tijd voor. Kwamen boven drijven: 3 dozen verstelwerk (echt waar, van kapotte ritsen naar zomen en gewoon een knoop aannaaien, ik moet mezelf toch ’s wat vaker onder de kont schoppen hoor), en mijn allereerste haakwerkje ooit: een (redelijk mislukt) aapje.

Monkey see monkey do

Dat aapje werd hier direct opgeëist.

Apenstreken

Omdat ik het originele aapje toch redelijk ‘verlept’ vond uitzien, besloot ik om een nieuwtje te maken.Met een iets beter inzicht in het patroon, gaf dat al direct een ander resultaat.

Apenstreken

Niet dat het per se nodig was hoor.

AIMG_3426

Apen trekken nu eenmaal apen aan.

Apenstreken

Apenstreken

Griezelbruid

Nog een soldaat voor mijn griezelhaakleger!

Creepy brideDe laatste aanwinst gebeurde meer dan een jaar geleden, dus ik denk niet dat we binnenkort al aan een invasie toe zijn… Ik weet zelfs niet waar de andere leden liggen… De verhuis, ’t is allemaal door de verhuis!
Creepy brideIk vond maar geen sluier voor deze bruid. Uiteindelijk ging ik voor dit roze exemplaar, dat oorspronkelijk suikerbonen bevatte.
Hierdoor ruikt dit bruidje nog altijd een beetje naar chocolade. Is ze dan een trick, of een treat?
Creepy bride

Superslak

Een tijdje geleden kwam ik toevallig op Full of fluff terecht. Ik was op slag verliefd op haar werk, en benoemde haar direct tot mijn voorbeeld. Daarna toonde ik haar website aan manlief, en hij ging aan ’t doodlen. Die doodles kon ik dan omzetten naar iets met wat meer inhoud.

Nu ligt er dus een hele hoop doodles op mij te wachten. Mijn eerste uitdaging: deze superslak.

doodle

Het lijfje is al gelukt. Nu ben ik aan de schelp begonnen, en dat is al wat meer uitdaging. Ik ben er nog niet van overtuigd dat ik ze even schattig zal kunnen maken als haar doodle. Maar misschien dat ze er net iets radioactiever zal uitzien…

Kato-aapje

Drie weken geleden kreeg ons gezellig citeetje er een inwoner bij: Kato, de schattigste baby van mijlen in de omtrek. En schattige baby’s, die hebben toch wel gepersonaliseerde knuffels nodig, nee? Ik maakte haar een Phildar aapje, zoals ik er nog al eentje gemaakt had.

Omdat ik nog niet zo lang haak, zag ik mezelf nog niet in staat om Kato’s naam op het aapje te krijgen. Met behulp van Debbie Stollers Happy Hooker, kwam ik wel te weten hoe je nu precies met verschillende kleuren haakt. Ze beschrijft bovendien ook hoe je tekeningen in een patroon kunt omzetten, dus dat kwam handig van pas. Als voorbeeld gebruikt ze een hart, en ik heb dat hartje schaamteloos gekopieerd. Al heb ik er wel de letter K in verwerkt. Dat die persoonlijke toets er toch nog inkwam.

Omdat ik geen ruitjespapier had en omdat ik geen gedukd heb, deed ik maar wat op een stukje papier.

crochet chart

Ik moet wel zeggen, het zag er allemaal iets makkelijker uit dan het eigenlijk was. Op het einde moest ik redelijk wat stukjes opnieuw haken, en ik was heel blij toen het hartje en de K eindelijk op hun plaats zaten. De rest van het aapje vloog daarna vooruit.

crochet monkey

Terwijl ik dezelfde afmetingen en dezelfde haak gebruike als voor het vorige aapje dat ik maakte, is Kato’s aapje toch een stukje kleiner geworden. Enkel en alleen omdat ik ander garen gebruikte. Hierdoor zie je ook minder door het aapje, wat het veel mooier maakte dan het vorige exemplaar.

crochet
Ik hoop dat het bij Kato in de smaak zal vallen.

Apen apen apen na

Een tijdje geleden kocht ik een boekje van Phildar met daarin een heleboel knuffels om te haken of te breien. Ik maakte een paar beertjes, de ene al een beetje mooier dan de andere. Maar toen kreeg ik een (ongerelateerde) spierontsteking. Breien ging niet, want ik moest blijven liggen. En dat liggen, dat stond me niet zo aan. Dus sloeg ik aan het haken. Met behulp van Debbie Stoller’s Happy Hooker nam ik het aapjespatroon uit het Phildar boek bij de hand en haakte ik mezelf een roze aapje.

Ik weet niet wat jullie ervan denken, maar ik ging me er wel al wat beter door voelen. Sindsdien zit het bovenop de radio, en glimlacht het naar iedereen. En ik? Ik lach terug.