Geek alert!

Als kind was ik een beetje (hahaha, een beetje, zegt ze!) verslaafd aan mijn Gameboy. Ik heb dat wel al eens verteld. Wat ik er toen niet bij vertelde, is dat die verslaving daarom niet per se tot die Gameboy beperkt bleef. Zo zou het, puur hypothetisch natuurlijk, wel eens mogelijk kunnen zijn dat ik mijn vrienden op café achterliet onder ’t mom van moe te zijn, om dan nog tot een stuk in de nacht Sonic Heroes te zitten spelen op de PS2. Puur hypothetisch dus hé.
En toen ik nog ’s aan een stapel rompertjes wou beginnen, dacht ik, laat ik mijn helden van toen nog ’s optrommelen.

Sonic dus.

Geek alert

Maar ook wel Spyro.

Geek alert
En Mario en Luigi, natuurlijk.
Geek alert

En om dan toch nog ’s de andere kant uit te gaan, nog een Lada lover, om assorti te zijn met de nonkel.

Geek alert

En wat hebben we geleerd?

  • Transferpapier op rompertjes is eigenlijk niet aan te raden, want het kraakt nogal snel. Al heeft die vintage-look ook wel iets.
  • Bij gebrek aan bakpapier (en te lui zijn om een goed velleke papier te zoeken), kies je toch beter niet voor de papieren verpakking van de chocolade om de tekening door te strijken. Want dan kan je de lijm al eens mee transfereren en plekken maken die er niet meer uitgaan. En dan moet je er een ander rompertje over leggen om die plek weg te steken.
Geek alert

En? Nog mensen met zo’n hypothetische verslaving?

Geek alert

Lada Lover

Dit is Boris.
Lada lover
Voor de autokenners: een Lada Vaz 2101, 1200s, bouwjaar 1985. Voor de leken: een oud sovjetautootje in originele staat.
Lada lover
Mijn broer kocht zich dit autootje eerder dit jaar, en hij is er zot van. En hij niet alleen. Waar je er ook mee komt, er is altijd wel iemand door gecharmeerd, of iemand met een nostalgisch verhaal. Een echt ijsbrekertje.
Lada lover
Voor mijn broer is ’t een beetje zijn kindje. Of zijn tweelingsbroer, gezien zijn bouwjaar ook 1985 is. De manier waarop hij ernaar kijkt, erover praat, ’t is echte liefde. En dat mocht geweten zijn, vonden wij.
Lada lover
Dus ik kocht bij Hema 2 grijze t-shirts, zonder print, en transferpapier. Ik ging bij manlief te rade over wat we konden doen met dat Lada logo. Gelukkig snapt hij die hint ondertussen al en ging hij aan de slag. En een p(r)int en een strijk later, hadden we dit:
Lada lover
Een groot en een klein formaat, zodat mijn broer nog kan kiezen hoe groot zijn Ladaliefde is.
Beide t-shirts belandden onder de kerstboom. En iets later ook op facebook in de post “Beste kerstcadeau ooit”. Missie geslaagd dus 🙂
Ik heb nog 1 logootje over, een tussenmaatje. Misschien moet ik dat nog op een boxershort strijken…
Lada lover