Baby sneakers

’t Is alweer een tijdje geleden dat ik hier nog ’s iets geschreven heb. Maar deze keer heb ik een beter excuus dan anders. Deze keer kan ik zeggen dat ik tussendoor een baby op de wereld gezet heb. En dat ik dus mama geworden ben. Een hele trotse dan nog ook. Hier is hij dan, zoonlief.

Sneaker peek

Onze eigenste schattiebollie.

Sneaker peek

Ik had natuurlijk al iets klaar voor hem om te showen. Kwestie van direct tot model gebombardeerd te worden. Eerste item: gehaakte baby converse sneakers. Al kan hij er maar eentje tonen.

Sneaker peek

Want langer ligt hij niet stil.

Sneaker peek

Ik maakte deze op de trein, nog voor zoonlief geboren was. En blijkbaar leeft hij al op grote voet, want de kleinste maat is al te klein.

Sneaker peek

Gelukkig is er ook zoiets als zwangerschapsdementie. Ja, gelukkig. Want toen ik de eerste af had en aan de tweede begon vergat ik dat ik ergens tussendoor naar een kleinere haaknaald moest overschakelen. Waardoor ik met twee verschillende maten eindigde.

Sneaker peek

En dan van elk er nog maar eentje haakten, om een compleet paar in elke maat te hebben.

Sneaker peek

Al moet ik dat tweede exemplaar van het grotere paar wel nog terugvinden in mijn groeiende berg UFO’s…

UFO pile

Griezelbruid

Nog een soldaat voor mijn griezelhaakleger!

Creepy brideDe laatste aanwinst gebeurde meer dan een jaar geleden, dus ik denk niet dat we binnenkort al aan een invasie toe zijn… Ik weet zelfs niet waar de andere leden liggen… De verhuis, ’t is allemaal door de verhuis!
Creepy brideIk vond maar geen sluier voor deze bruid. Uiteindelijk ging ik voor dit roze exemplaar, dat oorspronkelijk suikerbonen bevatte.
Hierdoor ruikt dit bruidje nog altijd een beetje naar chocolade. Is ze dan een trick, of een treat?
Creepy bride

Fluffy bunny slippers

Al van toen ik net leerde haken met Debbie Stollers Happy Hooker boek, heb ik mijn oog op dit patroon. Alleen zag het er een beetje ingewikkeld uit, en heeft het tot nu geduurd voor ik de moed bijeen had geraapt eraan te beginnen. Tot nu.

Ik wou de bunny slippers eigenlijk in het roze maken, maar ik had niet genoeg roze wol over. En omdat de haakdrang te groot was, had ik ook het geduld niet tot ik nieuwe kon gaan kopen. Dus nam ik de overschotjes van de Incognito en Incatnito sjaals.

Voor deze slippers haak je met twee bollen tegelijk. Dus dacht ik om ’s origineel te doen, en combineerde ik twee verschillende kleuren: grijs en bruin. Zoals je kan zien: niet zo geslaagd. Nu lijken ze blauw, om de een of andere reden.

Er zit ergens een foutje in het patroon ook. Ik kwam maar niet aan het juiste aantal steken. Uiteindelijk deed ik het dan maar kloppen, door de herhaling in het patroon eens extra te herhalen.

Toen ik alles in elkaar begon te zetten, begon ik het geheel mooier en mooier te vinden. En toen het dan echt op konijntjes begon te lijken, was ik er helemaal voor gewonnen. Deze gaan we heel zeker door een koude winter kunnen brengen! Manlief heeft ook al een paar besteld. Al wil hij geen konijnenoren. We zullen wel zien hoe we dat oplossen.

En terwijl ik dan toch een foto moest nemen, dacht ik om mijn nieuw gebreide sokken er ook maar bij te gooien. Ik ben uiteindelijk over het second sock syndrom geraakt, en kijk, een volledig paar! Dubbele win!

Fluffy bunny slippers
Fluffy bunny slippers

Restjesoorringen

Hoe staan jullie tegenover oorringen? Voorstanders? Tegenstanders? Er nooit toe gekomen gaatjes in je oren te laten prikken?

Ik hou er wel van, van oorringen. Dat heb ik waarschijnlijk van mijn moeder. Ik verlaat het huis zelden zonder oorringen. Als ik er gene in heb, is dat meestal een teken dat ik iets aan mijn hoofd heb. Je kan ze dus eigenlijk een beetje beschouwen als mijn humeurmeter.

Tijdens een browsing trip op Ravelry, kwam ik een oorringenpatroon tegen. Daar had ik echt nog nooit aan gedacht, dat je oorringen kon gaan haken. Ik haalde me haakjes, viste wat restjes wol op, en begon eraan. Het eerste paar dat ik haakte waren de Dainty earrings. Supersnel projectje.

crochet earrings

De dag nadien had ik ze in toen ik naar mijn schoonouders ging. En had ik ze niet meer in toen ik weer naar huis ging. Afgesnoept door mijn schoonzus (voor een prijsje 😉 )

crochet earrings
crochet earrings

Toen ik weer thuis kwam, maakte ik nog een paar. Een rood paar deze keer, dat bij mijn outfit voor de volgende dag zou passen.

crochet earrings

En terwijl ik dan toch bezig was, maakte ik nog een poppy pair ook.

crochet earrings

Ravelry link voor de dainty earrings:

Ravelry link voor de poppy earrings:

Flower power

Gisteren vond hier in Gent een groot evenement plaats, georganiseerd door de Vlaamse kringloopwinkels. Als thema gingen ze voor retro jaren 60 en 70. We waren niet de enigen die erover gehoord hadden. Tegen de tijd dat wij er aankwamen, zagen we al mensen vertrekken met fantastische lampen. Ik voelde het al, ’t ging moeilijk worden om aan al dat moois te weerstaan. Het voornemen was om niets te kopen dat we niet nodig hadden. Maar ja. Een van de dingen die we tegenkwamen (naast schoenen, glazen en een oud electrospelletje), was dit haakwerkje.

afghan

Te klein om een dekentje te zijn, maar ik vond de bloemetjes in de omavierkantjes zo leuk. Dus kocht ik het maar. Dit had ik toch wel nodig, niet?

flowered granny square
flowered granny square

Zit ik nu natuurlijk met de vraag wat ik er eigenlijk mee moet doen. Ik denk dat ik er een kussen uit ga maken. Zou goed passen bij de schommelstoel, niet?

afghan

What’s next?

Ik zit altijd vol plannen, en ik ben niet altijd een heel geduldig persoon. Op zich lijken dat misschien wel apart staande feiten over mij, die totaal niet aan elkaar gelinkt zijn. Maar jammer genoeg hebben ze nogal vaak invloed op elkaar. Ik ben altijd wel ergens bezig met een cursus, met bij te lezen over dingen, met to-do-lijstjes maken die alleen maar langer worden.

Projectjesgewijs, wil dat zeggen dat ik met veel meer ideeën in mijn hoofd zit dan ik kan uitvoeren. Het betekent ook dat ik sjaals zit te breien in de zomer, of dat ik mutsen zit te haken als de lente al in de lucht hangt. Het betekent ook dat er heel wat UFOs (Unfinished Objects) in huis heb liggen. ’t Is maar dat je ’t weet.

Om maar even mijn punt te maken, vind je hieronder een lijstje van projecten waar ik mee bezig ben.

  • Breien: Give a hoot wanten. Ik begon er vroeger al eens aan, maar ik gebruikte de verkeerde naalden en ’t liep verkeerd af. Maar de juiste naalden zijn vandaag in mijn bus beland. Lang leve internetshoppen.
  • Haken:
    • Slak. Moet ik dringend afwerken. Ik moet alleen nog het radioactief symbool even blokken, zodat ik het kan bevestigen.
    • Rups. Eigenlijk een babyknuffel die ik wat langer wil maken om het als tochthond te gebruiken.
  • Naaien: Een rok. Ik weet wat ik wil, ik heb de stof al, en ik heb het ontwerp al op schaal uitgetekend. Nu nog op ware grootte.

Ik moet deze echt ’s af krijgen, zodat ik door kan gaan naar de volgende items op de lijst. Ik hoop eigenlijk stiekem dat een lijstje zoals het deze publiceren me de schop onder mijn kont geeft die ik nodig heb.

Superslak

Een tijdje geleden kwam ik toevallig op Full of fluff terecht. Ik was op slag verliefd op haar werk, en benoemde haar direct tot mijn voorbeeld. Daarna toonde ik haar website aan manlief, en hij ging aan ’t doodlen. Die doodles kon ik dan omzetten naar iets met wat meer inhoud.

Nu ligt er dus een hele hoop doodles op mij te wachten. Mijn eerste uitdaging: deze superslak.

doodle

Het lijfje is al gelukt. Nu ben ik aan de schelp begonnen, en dat is al wat meer uitdaging. Ik ben er nog niet van overtuigd dat ik ze even schattig zal kunnen maken als haar doodle. Maar misschien dat ze er net iets radioactiever zal uitzien…

Granny’s no square handtas

Net zoals met schoenen, kan een vrouw nooit genoeg handtassen hebben.Tijdens een van mijn haakbuien, schoot ik dan ook in actie met Debbie Stoller’s Granny no square handtas. Deze tas bestaat gewoon uit een aantal omavierkantjes, die je daarna aan mekaar zet.

Ik volgde het patroon in het book, maar je kan dit eigenlijk met om het even welke omavierkantjes maken. Als ze maar vierkant zijn. Je kan de tas dus ook zo groot en zo klein als je wil maken

Als je alle vierkantjes aan mekaar gezet hebt, ziet je tas er aan de binnenkant dan als volgt uit:

crochet bag

Dat is de minder leuke kant van omavierkantjes: heel veel eindjes die ingewerkt moeten worden.

De klinknageltjes ter afwerking die in het boek vermeld staan, die vond ik niet in de winkel. Dus heb ik de bovenkant van een paar drukknopen gebruikt in de plaats.

crochet bagcrochet bag
Het haakgedeelte is klaar, maar om te voorkomen dat er kleine prullen door mijn tas vallen, is een voering wel aan te raden. Nog iets om op de to do list te zetten.

crochet bag

Kato-aapje

Drie weken geleden kreeg ons gezellig citeetje er een inwoner bij: Kato, de schattigste baby van mijlen in de omtrek. En schattige baby’s, die hebben toch wel gepersonaliseerde knuffels nodig, nee? Ik maakte haar een Phildar aapje, zoals ik er nog al eentje gemaakt had.

Omdat ik nog niet zo lang haak, zag ik mezelf nog niet in staat om Kato’s naam op het aapje te krijgen. Met behulp van Debbie Stollers Happy Hooker, kwam ik wel te weten hoe je nu precies met verschillende kleuren haakt. Ze beschrijft bovendien ook hoe je tekeningen in een patroon kunt omzetten, dus dat kwam handig van pas. Als voorbeeld gebruikt ze een hart, en ik heb dat hartje schaamteloos gekopieerd. Al heb ik er wel de letter K in verwerkt. Dat die persoonlijke toets er toch nog inkwam.

Omdat ik geen ruitjespapier had en omdat ik geen gedukd heb, deed ik maar wat op een stukje papier.

crochet chart

Ik moet wel zeggen, het zag er allemaal iets makkelijker uit dan het eigenlijk was. Op het einde moest ik redelijk wat stukjes opnieuw haken, en ik was heel blij toen het hartje en de K eindelijk op hun plaats zaten. De rest van het aapje vloog daarna vooruit.

crochet monkey

Terwijl ik dezelfde afmetingen en dezelfde haak gebruike als voor het vorige aapje dat ik maakte, is Kato’s aapje toch een stukje kleiner geworden. Enkel en alleen omdat ik ander garen gebruikte. Hierdoor zie je ook minder door het aapje, wat het veel mooier maakte dan het vorige exemplaar.

crochet
Ik hoop dat het bij Kato in de smaak zal vallen.

Apen apen apen na

Een tijdje geleden kocht ik een boekje van Phildar met daarin een heleboel knuffels om te haken of te breien. Ik maakte een paar beertjes, de ene al een beetje mooier dan de andere. Maar toen kreeg ik een (ongerelateerde) spierontsteking. Breien ging niet, want ik moest blijven liggen. En dat liggen, dat stond me niet zo aan. Dus sloeg ik aan het haken. Met behulp van Debbie Stoller’s Happy Hooker nam ik het aapjespatroon uit het Phildar boek bij de hand en haakte ik mezelf een roze aapje.

Ik weet niet wat jullie ervan denken, maar ik ging me er wel al wat beter door voelen. Sindsdien zit het bovenop de radio, en glimlacht het naar iedereen. En ik? Ik lach terug.