Superslak

Een tijdje geleden kwam ik toevallig op Full of fluff terecht. Ik was op slag verliefd op haar werk, en benoemde haar direct tot mijn voorbeeld. Daarna toonde ik haar website aan manlief, en hij ging aan ’t doodlen. Die doodles kon ik dan omzetten naar iets met wat meer inhoud.

Nu ligt er dus een hele hoop doodles op mij te wachten. Mijn eerste uitdaging: deze superslak.

doodle

Het lijfje is al gelukt. Nu ben ik aan de schelp begonnen, en dat is al wat meer uitdaging. Ik ben er nog niet van overtuigd dat ik ze even schattig zal kunnen maken als haar doodle. Maar misschien dat ze er net iets radioactiever zal uitzien…

Granny’s no square handtas

Net zoals met schoenen, kan een vrouw nooit genoeg handtassen hebben.Tijdens een van mijn haakbuien, schoot ik dan ook in actie met Debbie Stoller’s Granny no square handtas. Deze tas bestaat gewoon uit een aantal omavierkantjes, die je daarna aan mekaar zet.

Ik volgde het patroon in het book, maar je kan dit eigenlijk met om het even welke omavierkantjes maken. Als ze maar vierkant zijn. Je kan de tas dus ook zo groot en zo klein als je wil maken

Als je alle vierkantjes aan mekaar gezet hebt, ziet je tas er aan de binnenkant dan als volgt uit:

crochet bag

Dat is de minder leuke kant van omavierkantjes: heel veel eindjes die ingewerkt moeten worden.

De klinknageltjes ter afwerking die in het boek vermeld staan, die vond ik niet in de winkel. Dus heb ik de bovenkant van een paar drukknopen gebruikt in de plaats.

crochet bagcrochet bag
Het haakgedeelte is klaar, maar om te voorkomen dat er kleine prullen door mijn tas vallen, is een voering wel aan te raden. Nog iets om op de to do list te zetten.

crochet bag

Kato-aapje

Drie weken geleden kreeg ons gezellig citeetje er een inwoner bij: Kato, de schattigste baby van mijlen in de omtrek. En schattige baby’s, die hebben toch wel gepersonaliseerde knuffels nodig, nee? Ik maakte haar een Phildar aapje, zoals ik er nog al eentje gemaakt had.

Omdat ik nog niet zo lang haak, zag ik mezelf nog niet in staat om Kato’s naam op het aapje te krijgen. Met behulp van Debbie Stollers Happy Hooker, kwam ik wel te weten hoe je nu precies met verschillende kleuren haakt. Ze beschrijft bovendien ook hoe je tekeningen in een patroon kunt omzetten, dus dat kwam handig van pas. Als voorbeeld gebruikt ze een hart, en ik heb dat hartje schaamteloos gekopieerd. Al heb ik er wel de letter K in verwerkt. Dat die persoonlijke toets er toch nog inkwam.

Omdat ik geen ruitjespapier had en omdat ik geen gedukd heb, deed ik maar wat op een stukje papier.

crochet chart

Ik moet wel zeggen, het zag er allemaal iets makkelijker uit dan het eigenlijk was. Op het einde moest ik redelijk wat stukjes opnieuw haken, en ik was heel blij toen het hartje en de K eindelijk op hun plaats zaten. De rest van het aapje vloog daarna vooruit.

crochet monkey

Terwijl ik dezelfde afmetingen en dezelfde haak gebruike als voor het vorige aapje dat ik maakte, is Kato’s aapje toch een stukje kleiner geworden. Enkel en alleen omdat ik ander garen gebruikte. Hierdoor zie je ook minder door het aapje, wat het veel mooier maakte dan het vorige exemplaar.

crochet
Ik hoop dat het bij Kato in de smaak zal vallen.

Apen apen apen na

Een tijdje geleden kocht ik een boekje van Phildar met daarin een heleboel knuffels om te haken of te breien. Ik maakte een paar beertjes, de ene al een beetje mooier dan de andere. Maar toen kreeg ik een (ongerelateerde) spierontsteking. Breien ging niet, want ik moest blijven liggen. En dat liggen, dat stond me niet zo aan. Dus sloeg ik aan het haken. Met behulp van Debbie Stoller’s Happy Hooker nam ik het aapjespatroon uit het Phildar boek bij de hand en haakte ik mezelf een roze aapje.

Ik weet niet wat jullie ervan denken, maar ik ging me er wel al wat beter door voelen. Sindsdien zit het bovenop de radio, en glimlacht het naar iedereen. En ik? Ik lach terug.