Spidermanwantjes

De drakenperiode hier ten huize Abfabulies is gepasseerd. Ik heb geen full-time ridder meer in huis, hij is overgeschakeld naar een part-time. En de tijd die daarmee vrijkwam, die is opgevuld met Spiderman.

Ik weet niet waar die nieuwe liefde vandaan komt. Hier thuis hebben we, voor zo ver ik weet, nog geen enkele keer naar Spiderman gekeken. Maar zoonlief kent hem wel. En de liefde lijkt groot te zijn.

Toen de drakenwantjes van vorige winter te klein bleken te zijn, was het niet ver zoeken naar inspiratie. Spidermanwantjes. Volgens hetzelfde principe dat ik ook graag voor mezelf gebruik: op-en-af-wanten.

Geplaatst op Categorieën breien, knittingTags , , , , , Laat een reactie achter op Spidermanwantjes

2016: Goede voornemens en een trui of 3

De deur van 2015 is alweer meer dan een week voorgoed achter ons dicht, en om eerlijk te zijn, ben ik er niet rouwig om. Niet dat 2015 geen schone momenten gebracht heeft, in tegendeel, maar toch. Net toen ik dacht hier eens volop mijn eigen – en in navolging daarvan ook die van jullie – positivity te boosten, kregen zowel manlief als ikzelf net iets meer ziekenhuis aan de binnenkant te zien dan we zouden gewild hebben. Minder posts hier op de blog dus, de goesting om te schrijven was even ver te zoeken. Breien deed ik dan weer extra veel, maar dat hadden de Instagrammers onder jullie wel al in ’t snotje.

Breien

Dus eindigde dat 2015 toch nog positief, en slaagde ik erin om nog voor het einde van 2015 niet 1, niet 2, maar 3 truien te breien!

gebreide truien

De dinotrui voor zoonlief zagen jullie al in een vorige post.

Dinotrui

Mijn eigen kerstexemplaar raakte 2 dagen voor de deadline af.

Kersttrui

En ook de trui van manlief (die enkele weken op een zijspoor gezet was zodat ik die trui voor mezelf kon afwerken, een mens moet af en toe eens aan egoïstisch breien doen) raakte nog net binnen 2015 af. Hoezee!

gebreide mannentrui

Vanaf nu kunnen we hier dus aan zelfgemaaktetruiendag doen met de hele familie. Wie doet nog mee?

zelfgebreidetruiendag

Anyway, de deur van 2015 is nu hermetisch afgesloten, en iedereen in huis blaakt weer van gezondheid. De deur van 2016 staat wagenwijd open. En liggen er daar dan goede voornemens op de mat? Wel ja, van die halve. Dingen die ik vooral graag wil doen, maar niet zozeer dingen die ik van mezelf moet gaan doen.

Wat wil ik dan doen?

  • Minder snoepen. Echt waar. En lukt het ’s een dagje niet, dan begin ik de volgende dag gewoon opnieuw.
  • Weer beginnen met lopen, en uit die infinite loop van les 21 – les 24 uit start to run raken. Da’s nu al 2 jaar gaande, dat spelletje, ik moet er echt ’s door. ’t Zal me goed doen.
  • Meer tijd voor mezelf nemen. Vanaf februari werk ik even 80%, en we gaan zien wat dat doet.
  • Nu leven. En niet in mijn hoofd bezig zijn met alles wat ik nog moet doen.

Welk effect dit op de blog zal hebben, weet ik nog niet. Vorig jaar was ik begonnen met het voornemen toch elke week iets te schrijven, maar dat bracht uiteindelijk wel wat stress met zich mee. Dus 2016 zal wat meer op den bots zijn. We zien wel. Ik hoop dat jullie me dat niet kwalijk nemen.

Hoe zit dat met jullie? Mooie lijstjes? Vage lijstjes? Niets? Veel truien?

gebreide truien

Onze eigen Jurassic World – De dinotrui

Breien, dat overvalt me in vlagen. Soms raak ik maandenlang geen naalden aan, en soms laat ik ze maandenlang niet meer los. De laatste tijd is het hier vooral van dat laatste. In een poging om die ever-growing stash op te ruimen, zocht ik garen uit de garenbak. En toen probeerde ik een patroon aan dat garen te matchen. Een kindertrui. Eentje met wat fair isle werk.

Dinotrui

De originele tekening van het patroon liet ik voor wat ze was, en ik verving ze door dinosaurussen. Die dinosauruspatronen tekende ik zelf. Met ruitjespapier en google images komt men al een heel eind, wat inspiratie betreft. Nu alleen nog ’s een A4 notebook aanschaffen, in plaats van te zitten sukkelen met A5.

Dinotrui

Dinosaurussen dus. Brachiosaurussen voor de voor- en achterkant, een stegosaurus op de ene mouw, en een triceratops voor de andere mouw.

Dinotrui

Mocht het nog niet duidelijk zijn, dinosaurussen behoren hier tot de dagelijkse routine. Had ’t aan zoonlief gelegen, er zat ook nog een T-rex en een pterodactylus in het assortiment, maar daarvoor ontbrak het mij aan oppervlak. Groeien, kleine man, groeien (maar niet te snel)!

Het patroon voor de trui is vrij simpel. Een recht lijf, en nauwelijks mouwinzet. Vandaar het hoge jaren 80-gehalte.

Dinotrui

Ik koos voor maat 4, maar achteraf gezien had ik toch beter voor een maatje groter gekeken. Want maat 4 valt nogal kort uit. Nog net doenbaar, maar er zal toch een langer langer hemdje of t-shirt onder moeten. Komt er nog een hoog jaren 70-gehalte bij ook.

Dinotrui

Volgens het patroon moesten voor deze maat beide schoudernaden met knoopjes afgewerkt worden. Voor de grotere maten moest dat niet. Nu weet ik wel dat baby’s, peuters en kleuters grote hoofden hebben, maar zo groot dat je de breedte van beide schoudernaden nodig hebt om een trui over hun hoofd te krijgen, dat vond ik net iets te veel van het goede. Dus gebruikte ik maar aan 1 kant knoopjes, en naaide ik de andere kant mooi dicht. Bij gebrek aan (geduld om nog) dinoknopen (te gaan kopen), koos ik voor sneeuwmannen.

Dinotrui

Ik ben best tevreden over het resultaat. Ja, ’t mocht wat groter geweest zijn. En ja, ’t is nogal overduidelijk een zelfgebreid exemplaar. Maar laat ik daar nu net nostalgisch van worden.

Hoe zit dat bij jullie? Slaat die breimicrobe ook harder toe tijdens de herfst- en wintermaanden, of loopt dat gewoon het hele jaar door? Of gebruik je breinaalden alleen maar om aan je rug te kunnen krabben?

Ekkergemaakt XL – Of hoe we de mannen aan ’t werk willen krijgen

Samen met de eerste bladeren, viel ook de eerste editie van Ekkergemaakt voor dit najaar. Daarbij blikten we nog eens terug op het vorige seizoen door alle afgewerkte Radio Crochet dekentjes op 1 hoop te gooien.

bDSC_1725

In totaal kwamen we aan 11 exemplaren, het ene nog bonter dan het andere.

Ekkergemaakt dekentjes

De dekentjes gaan nu de container naar Congo op, en de Ekkergemaaktsters gooien zich weer ten volle op hun eigen projecten. En wat bracht deze septembereditie zoal?

  • Truitjes, zowel voor volwassenen als voor kinderen, zowel op de breinaalden, als onder de naaimachine
  • Een tafellaken waar op vakkundige wijze gaatjes in werden getrokken om zo tot een prachtig motief te komen (hoe deze techniek precies heet, ben ik echter kwijt, dus als ’t bekend in de oren klinkt, zeker even laten weten)
  • Een extra zachte zakdoekdozencover

Kon je er niet bij zijn? Geen nood, in oktober is er een extra XL editie. Ons geliefde Ekkergem is immers wijk van de maand, en speciaal voor die gelegenheid de schepen van cultuur langs. Dus moeten we wel iets speciaals doen, en deze keer dagen we de mannen uit. Knopen aannaaien, broekzakgaten dichten, sokken stoppen of – voor de echte durvers – een sjaal leren breien.

bDSC_1733

Geen uitdaging is ons te veel! Maar we hebben wel mannen nodig natuurlijk. Onze XL editie vindt plaats op 5 oktober. We beginnen eraan om 19u30, en gaan door tot 22u, in het Martinushuis (Ekkergemstraat 82, Gent). In de buurt? Spring zeker binnen!

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Vorige donderdag vond Ekkergemaakt plaats, en deze editie stond nog in het teken van Radio Crochet. Gewapend met 2 zakken vol breiwerk dat gemaakt werd voor de breiguerrilla van de Handelsbeurs, trok ik naar ’t Martinushuis.

Er werd gepuzzeld, gemeten, en aan elkaar gezet. Het doel? Dekentjes in elkaar zetten voor een weeshuis in Congo.

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Via facebook kreeg ik de vraag of dit initiatief niet een beetje naïef was: zitten ze daar in Congo te wachten op dekentjes? Zouden we niet beter onze exemplaren verkopen en met ’t geld vaccins kopen?

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Ik snap de redenering. Dekentjes voor baby’s in de Congo, het klinkt nogal zwaar koloniaal.

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Maar blijkbaar bevallen er regelmatig moeders in het weeshuis, en vaak hebben die zo goed als niets. Dan is zo’n dekentje echt een welkom geschenk. Bovendien zijn de dekentjes niet de enige voorwerpen die naar Congo worden gestuurd.

Het weeshuis in Congo wordt geleid door een Belgische zuster uit onze wijk, die naar daar getrokken is. Zij krijgt hulp van haar familie, en ze heeft nog een paar medezusters die zich mee inzetten om daar zo veel mogelijk gedaan te krijgen. Er zit dus geen officiële hulporganisatie achter, alleen maar vrienden en familie die zich blijvend inzetten. Tweemaal per jaar wordt een container naar Congo gestuurd. Daarin zitten de dekentjes, maar ook allerhande ander materiaal dat daar kan worden ingezet. En dat mag je heel ruim, en heel groot zien. Zo werd er een school bij gebouwd, zodat de kinderen geen uren per dag moesten lopen om naar school te kunnen gaan. Zo werden er ook zonnepanelen geïnstalleerd, om elektriciteit op te wekken.

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Zelf vind ik dit initiatief van de zusters nog altijd zeer puur en mooi. Je moet weten, het groepje dat de dekentjes normaal gezien maakt, bestaat maar uit 5 personen meer, waarvan er 2 ouder zijn dan 90. Ik hoop dat ik tegen dat ik zo oud ben nog zo’n enthousiasme en gedrevenheid heb.

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Tot nu toe zijn er zes dekentjes in de maak. Ze zijn nog niet af geraakt, maar we doen de volgende editie op 25 juni gewoon lekker door. En wie weet krijgen we uit de laatste restjes van de breiguerrilla niet nog een exemplaar.

Ekkergemaakt maakt dekentjes

Radio crochet – De apotheose

Wie vorige week langs de Gentse kouter passeerde, kon er niet naast kijken. Radio Crochet was in aantocht, en iedereen zou het geweten hebben.

Opgefleurde bomen.

Breiguerrilla

Een warm ingepakte fiets.

Breiguerrilla

En een lekker zachte piano, waar onze eigenste music maestro al even zijn talenten op los liet.

Breiguerrilla

Zaterdag was het dan zo ver: Radio Crochet. En zelfs de weergoden waren ons gunstig gezind: het stopte met regenen, en de zon brak zowaar door.

Breiguerrilla

En waar waren die vlaggetjes dan waar ik zo over doorboomde? Die kregen de meest prominente plaats van al: op het podium.

Radio Crochet

De sfeer zat erin, het volk was enthousiast.

Radio Crochet

Onze eigen muzikant hield het de dag zelf bij de kazoo en een rondedansje.

Radio Crochet

En de breiwerkjes? Die komen volgende week donderdag Ekkergemaakt opfleuren.

Radio Crochet

Ben je in de buurt, en heb je zin om alles mee aan elkaar te komen zetten? Of werk je liever verder aan je eigen project, en doe je dat graag in gezelschap? Kom zeker af! De details vind je op de Ekkergemaakt pagina.

En voor wie graag nog even nageniet: een sfeerbeeldje.

The manly art of knitting

Tussen de feestdagen in, kwam ik op Plague geheel toevallig het boek The manly art of knitting tegen.

The manly art of knitting

Geïntrigeerd was ik, om ’t nog zacht uit te drukken. Het ding bleef in mijn hoofd spoken, en een paar amazonkliks (en een paar dagen wachten op het pakketje) later, was het van mij.

’t Boek is heel simpel, zowel in design als in uitleg. De basissteken uitgelegd zonder veel tralala. Dit is de steek, zo brei je ze, en hier heb je een tekening. Kordaat en to the point.

The manly art of knitting

De patronen zijn ook simpel: grote steken, ruwe wol. Een muts wordt gemaakt van een vierkante gebreide lap, die je dan op een bepaalde manier plooit en samennaait, en boef, klaar. Hetzelfde voor een debardeurke. Ik moet het zeker ’s proberen.

The manly art of knitting

Een zadeldoek voor je paard mocht natuurlijk ook niet ontbreken. Wat jammer dat ik geen paard heb.

The manly art of knitting

Ik ga het boek hier een paar dagen laten rondslingeren. Benieuwd of er hier eentje aan mijn breinaalden gaat zitten.

Drakensjaal

Bij de drakenwantjes, hoorde toch ook een drakensjaal, niet?

Drakensjaal

Ik koos voor een tubesjaal, die je gewoon over je hoofd kan trekken. Om hem extra warm te maken, deed ik van double-knitting: de buitenkant in het groen, en de binnenkant in het oranje. In theorie dus omkeerbaar, ware het niet voor de drakenkam die op de groene kant kwam.

Drakensjaal

Naar hetzelfde idee van de wantjes.

Doordat deze tube in het rond gebreid is, en doordat double-knitting aan de buitenkant recht gebreid wordt, maar aan de binnenkant averecht, zit je met een verschil aan draadspanning aan beide kanten. Daardoor is de binnenkant iets losser (en dus ook iets groter) uitgevallen dan de buitenkant. Dat zorgt voor een extra randje.

Drakensjaal

In theorie trek je dit ding dus over je hoofd, tot het netjes rond je nek zit. En als je het dan te koud krijgt, dan kan je het nog over je mond en neus trekken ook. Ik heb ook even geprobeerd om er nog een drakensnoet op te krijgen, naar analogie met de kattensnoet die ik enkele jaren geleden breide, maar zo’n drakensnoet, da’s niet simpel. Probeersel mislukt, dus ’t is zonder snoet te doen.

En misschien gelukkig maar, want zoonlief draagt de tube nog ’t liefst van al bovenop zijn hoofd. Iets wat eigenlijk de indruk geeft dat hij een lampenkap op zijn hoofd heeft.
Nu ja, zijn haar blijft er wel mee in de plooi liggen.

Drakensjaal

Ik zal de discussie maar niet aangaan…

aIMG_0646

Drakenpootjes

Grijpgrage peuterhandjes zijn niet zo wild van wantjes. Te veel beperking, en te weinig grijpvermogen. Zoonlief een paar wanten aandoen, dat loopt dan ook meestal op een sisser uit. Of op ruzie, afhankelijk van hoe koud het buiten nu precies is.

Omdat ik zelf een grote fan ben van mijn glittens, dacht ik dat dit misschien wel de oplossing zou zijn voor die handjes: optimaal grijpvermogen en toch geen verkleumde vingertjes. Win-win.

AIMG_4567

Ik ging aan de slag met fluogroene wol die ik een tijdje geleden in de Veritas kocht. Om de glittens al zeker goed zichtbaar te maken in deze donkere dagen. Omdat zoonlief het de laatste tijd nogal voor draken heeft, besloot ik om er een drakenkam op te zetten (is dat een woord?). In het fluo-oranje. Je kan niet zichtbaar genoeg zijn, tijdens de wintermaanden.

Drakenpootjes

Googly eyes mochten natuurlijk niet ontbreken.

Drakenpootjes

En dé klassieker voor peuterwantjes: een touwtje om ze nooit ofte nimmer te verliezen.

Drakenpootjes

Het enthousiasme aan zoonliefs zijde hangt een beetje af van met welk been hij die ochtend uit bed gestapt is. De ene keer is hij er helemaal wild van en speelt hij er een heel toneel mee.

De andere keer, als het mooi weer is buiten en het moment ideaal is om foto’s te nemen, kunnen ze hem niet bekoren. Zeker niet als je vraagt of hij ze ’s even kan laten zien. Let op de blik.

Drakenpootjes

Zelf ben ik er best tevreden over. Alleen had ik er geen rekening mee gehouden dat het wel ’s moeilijk zou kunnen zijn om die vingertjes in de juiste vingergaten krijgen. Er is dus een reden waarom het gros van de ouders de voorkeur geeft aan wantjes. Iets waar we de volgende keer zeker rekening mee houden.

Drakenpootjes

Breistatus

Het is hier nogal druk de laatste tijd, en dan komt het er maar niet van om te bloggen. Inspiratie genoeg, tijd iets minder. Maar sinds de vorige breipost, tikten mijn naalden wel vrolijk verder hoor. En ook al is het ondertussen geen weer meer voor sjaals, handschoenen en mutsen, toch nog een kleine update:

Afgewerkt

  • Het schapengiletje. Voor echt. Elk loshangend eindje is ingewerkt. En ik heb schapenknoopjes gevonden in de Veritas. Opmerking bij het patroon: het patroon vraagt om 1 bol bruine wol. En dat is eigenlijk echt niet nodig. Want uiteindelijk heb je van dat bruin maar een klein eindje nodig, om dat bruine schaapje te breien. ’t Is dus zuiniger om nog ergens een bruine draad uit je stash te vissen.

Sheepy time

  • Glittens
    Al helemaal ingelopen. Zelfs al eentje verloren op straat en 3 weken later toch nog teruggevonden. Nadat ik al een nieuwe gemaakt had natuurlijk. Ik heb er nu 3.
  • Slouchy beret
    Een muts die bij mijn handschoenen past. Dit is een heel snel projectje. Ik deed er 3 dagen over, en dat is dan nog omdat ik het patroon niet aandachtig genoeg las en regelmatig eens op mijn stappen terug moest keren.
  • Cowl
    Ik gebruik dezelfde wol als voor de glittens en de muts, en ook hetzelfde kabelpatroon als voor de muts. Eindjes aan mekaar naaien, en dan wikkelen maar.

Slouchy beret and cowl

Op de naalden

  • Lattice
    Een t-shirtje uit het Superstar knitting boek van Debbie Stoller. Kleine naalden, groot project, en kabelwerk. Ik ben er nog wel een tijdje zoet mee…

Lattice

En in het hoofd, nog een heleboel plannen. Nu er nog de tijd voor vinden. Hoe doen jullie dat, tijd vinden?