Normandië deel 3 – Allemaal beestjes

Zoo de la Flèche

De zomer van 2015 bracht ons naar Normandië. Het verslag daarvan krijg je in 4 delen:

Vandaag, deel 3: Allemaal beestjes.

Niet zo ver van ons huisje in Rouperroux, in Le Bouillon, vind je het Parc Animalier d’Ecouves. Dat park kan je nog het beste vergelijken met een uit de hand gelopen kinderboerderij. Als je aankomt, zie je vooral konijnen en cavia’s. Maar als je eenmaal binnen (allee ja, buiten, maar door het hek) bent, zijn er best wel wat exotischere dieren te vinden. Kamelen die graag op de foto gaan, lama’s die alpacas blijken te zijn, kangoeroes, wolven, noem maar op. Dit park kon me echt wel bekoren. De dieren hebben veel ruimte, en de uitbaters doen hun best die ruimte zo veel mogelijk op de natuurlijke habitat te laten lijken. Ben je hier in de buurt en heb je een of meerdere koters bij de hand, maak even een ommetje. Amusement verzekerd.

Iets verder rijden van onze uitvalsbasis, maar iets groter in dimensie, ligt de Zoo de la Flèche. Hier had ik een beetje een dubbel gevoel. Mooi, en heel knap gedaan, voor sommige dieren. De beren zitten in een bergachtig stukje bos, de maki’s hebben hun eigen eiland. Andere dieren, zoals de giraffen en de kangoeroes, die hebben dan weer alleen maar een kale vlakte. Ik hoop dat ze er nog werk van maken en ’t voor deze dieren ook een beetje opkalefateren.

Wat je daar blijkbaar wel kan doen, is slapen ‘tussen’ de dieren. Je kan er kamers huren die uitkijken op een stuk van het park, zodat je neus aan neus kan zitten met bijvoorbeeld een maki, of een wolf. Wel met een stukje glas ertussen, natuurlijk.

La maison de la Perche staat dan weer in het teken van ecologisch omgaan met de natuur. Het is een groot domein rond een kasteel, en je vindt er paarden, ezels en bijen. Het domein is nogal uitgestrekt, en je kan er vrij rondwandelen. Hier en daar krijg je uitleg over wat je zelf kan doen voor de natuur aan de hand van bordjes. Ideaal voor een rustige namiddag keuvelen.

Maar we hoefden niet per se op verplaatsing om diertjes te spotten, ook dichter bij huis was er wel ’t een en ’t ander te vinden. Zo dacht ik dat ik een stukje tuinslang zag liggen naast een bospad, maar ging dat stukje er plots vandoor. Voor een stadskind als ik toch altijd even schrikken. Al is die slang toch net iets steviger geschrokken.

Koeien waren er ook in overvloed. De eigenaar van het huisje was melkveehouder, en op een avond hebben we een rondleiding in ’t bedrijf gekregen. Nog nooit zo veel kalfjes bij elkaar gezien! En zo’n koebeest up close and personal, ’t is toch enorm. Eén boe van de koe, en zoonlief, normaal op de eerste rij als het dieren betreft, had toch besloten dat een beetje afstand geen kwaad kon. Misschien leert hij het toch nog.

Het beest waar ik uiteindelijk ’t meest van geschrokken en ’t meest van onder de indruk was, was een kolibrivlinder. Ik had er nog nooit van gehoord, en ik zat nietsvermoedend een boekje te lezen op het terras, toen ik plots een gezoem hoorde dat net iets zwaarder klonk dan de gemiddelde hommel. De zoemer was precies op zoek naar menselijk contact, want hij kwam nogal dicht voor mijn neus hangen. Ofwel moet ik gewoon ’s stoppen met shampoo met honingextract te gebruiken, dat kan ook wel. Anyway, dat beest kwam daar dus voor mij hangen, had de staart van een horzel en de vleugels van een vlinder, en zoemde er maar op los. Ik wou vooral zo ver mogelijk van dat beest verdwijnen, maar zoonlief bleef maar op onderzoek uitgaan (‘Wat is dat mama? Is dat een vlinder mama? Weet je ’t niet mama? Is het dan een bij mama? Of een hommel? Nee? ’t Is wel een raar beest hé mama? Is het dan toch geen vlinder mama?), en ik was er op dat moment nog niet uit of dat nu een steekbeest was of niet. Niet dus. Gewoon een groot doch onschadelijk insect. Dat ik ondertussen ook al ’s in eigen tuin gespot heb.

De dierenwereld, ik heb nog wel ’t een en ’t ander te leren, denk ik dan.

Hoe zat dat met jullie deze zomer? Veel nieuwe fauna leren kennen?

Volgende week deel 4: De Mont-Saint-Michel

Eén gedachte over “Normandië deel 3 – Allemaal beestjes”

Geef een reactie