Renovatiestatus – Update 2

Waskoker

Hoe dat nu zit met dat huis van ons, krijg ik regelmatig ’s te horen. Dat het einde nu toch stilaan in zicht moet zijn. En waarom het allemaal toch zo lang duurt. Hieronder even een antwoord op al die vragen.

Hoe het nu zit?

Wel, we moeten nog 2 verdiepingen afwerken. Waarmee ik bedoel dat die nog redelijk in ruwbouw staan. OSB vloer, open plafonds, you name it. De andere 3 lagen (kelder, leefruimte en bovenste slaapkamers), die zijn “af”. Met aanhalingstekens nog altijd, want er zijn nog wel een paar kleinigheidjes (zoals een echte keuken, of lichtschakelaars) die ontbreken, maar dat komt wel goed.

Of het einde in zicht is?

Om het in de wijze woorden van een bevriend verbouwer te zeggen: “Om vier uur zal ’t klaar zijn”. Dag en jaar nader te bepalen. Afhankelijk van budgetten, offertes, en suppliers.

Hoe komt het dat het niet vooruit gaat?

Het gaat wel vooruit, maar op een doe-het-zelf tempo. Het is echt onvoorstelbaar hoe snel de tijd vliegt. Een weekend duurt ook maar zo lang, en de dagen dat we na ’t werk in ons huis doorwerkten, die zijn al lang gepasseerd. Er is ook een zoon op te voeden, en dat valt niet altijd te combineren met, pakweg, isolatie steken. En last but not least is er ook een sociaal leven te onderhouden. Je kan de mensen geen jaren aan een stuk het verbouwexcuus voorschotelen. En er is soms gewoon ook ’s rust nodig. Nu die zetels al half hersteld zijn, liggen we er ook graag eens in. Om over ons uitstelgedrag nog te zwijgen.

Op dit moment draait alles vooral rond schrijnwerk. Meer concreet: trappen, een waskoker, en ingemaakte kasten.

Trappen

De oude trappen waren echt wel provisoir. Zoals ik een tijdje geleden al eens uit de doeken deed, hebben wij onze verdiepingen verlaagd, om zo extra ruimte te creëren. Daardoor paste de oude trap niet meer. Een nieuwe zat nog niet direct in het budget toen, dus knutselde manlief de oude aan elkaar tot hij wel paste. Doenbaar, voor eventjes. Eventjes heeft vier jaar geduurd, en ook wel een licht trauma bezorgd aan menig bezoeker. Er is ooit ook een van de katten ’s plots in zo’n gapend trapgat verdwenen, want ja, zo provisoire trappen, daar hoort geen leuning bij. Maar geen nood, er was niets aan de trap 😉

Op de foto beneden zie je de trap toen we ’t huis kochten, de tussentijdse oplossing, en de uiteindelijke definitieve versie.

trappen

Een waskoker

Omdat ik dat écht wou. De wasmachine staat in de kelder. De badkamer is op de 2de verdieping. De slaapkamers op de 2de en 3de verdieping. Het scheelt in trappenlopen. Echt. En er is nog geen kat door gevlogen.

Waskoker

Ingemaakte kasten

Overal. Waar we maar kunnen. En allemaal Ikea hacks van de Pax reeks, met de hulp van een bevriend schrijnwerker. De kast onder de bovenste trap is al af. Daar heb ik direct mijn stofvoorraad in gepropt. Ze kan al bijna niet meer dicht…

Ingemaakte kast

De kasten op onze slaapkamer zijn zo goed als af. Er moeten nog deuren aan, en de indeling is nog niet op en top. Maar ze zitten aan beide zijden al goed volgestouwd. En ’t is al een heel verschil met hoe de kamer er oorspronkelijk uitzag.

Ingemaakte kast

Voor de kasten in onze bureau is de status Ongoing. Tegen vier uur zijn ze klaar. ’t Probleem is dat alle dozen met de inhoud die in die kasten moet verdwijnen op dit moment gigantisch in de weg staan om net die kasten te installeren. Catch 22 en zo.

Ingemaakte kast

Tot daar de vorderingen. De trap was een van onze grootste mijlpalen. De volgende worden de elektriciteit, en de vloeren op de verschillende verdiepingen.

Hoe zit dat met jullie verbouwingen en/of opbergmogelijkheden? Overal kasten? Een volgepropte garage? Niet verder kunnen werken omdat je de moed niet hebt al die dozen voor de tigste keer te verplaatsen? Of hebben jullie niet zo’n verzamelwoede en hebben jullie dus helemaal geen kasten nodig?

4 gedachten over “Renovatiestatus – Update 2”

  1. Wauw! Wat een geweldige werken hebben jullie al uitgevoerd. Ik vond de vloer wel leuk toen jullie het huis kochten 🙂 Oh en een waskoker, keitof! Doet me voor een of andere reden aan Downton Abbeay denken 🙂 Knap staaltje werk al hoor, en tegen 4 uur, fluitje van een cent toch! (je hebt het weer schitterend geschreven ;-))

    1. Ja, die vloer, dat dacht ik dus ook, toen ik de foto weer opsnorde. Maar in ’t echt was die toch iets minder mooi (vooral ook om mijn schuldgevoel van het uitbreken wat goed te praten ;-)). En nu ga ik telkens met die begingeneriek van Downton Abbey in mijn hoofd zitten als ik was naar beneden gooi. Alleen spijtig dat ik ook diegene ben die hem aan ’t andere eind weer opraap 😉

  2. Ha, wat heerlijk herkenbaar. Wij zitten ook in een half afgewerkt huis. Uiteindelijk valt het tempo waarop alles verandert héél goed mee (in september verhuisden we, zonder keuken, zonder warm water, op 1 dag na zonder toilet, zonder vloer…moet ik nog even doorgaan?), en toch lijkt het soms zo tergend traag te gaan. Maar kijk, het is het tweede huis dat we verbouwen op vijf jaar tijd, en nu hebben we ook geen zin meer om al onze contacten te laten varen omdat onze woonst een weekendje vroeger af zou zijn. Met ondertussen twee kinderen gaat dat ook gewoon niet meer. Maar we vinden het niet erg. We hebben ons gemak gevonden, en wij zijn gelukkig, ondanks de verzuchtingen waarvan ik zeker ben dat mijn ouders die maken. Al hoeven wij ze ondertussen niet meer te horen, dat maakt me ook gelukkig 😉
    En vier uur, dat lijkt me een prachtig moment.

    1. Amaai, het tweede huis al! Ik denk niet dat ik het zou zien zitten er nog ’s aan te beginnen. Ik denk dat mijn naïviteit over ‘tgeen me nog te wachten stond de eerste keer overtuigd heeft, maar dat geen tweede keer zal doen. Mijn man begint zo soms al ’s over ‘En als we dan nog ’s verbouwen’, waarop ik steevast voor zijn zin af is al roep ‘Ik verhuis hier nooit meer!’ 😀

Geef een reactie